przepisyzarządzanie

Mobbing w pracy – nowa definicja i obowiązki od listopada 2026

Mobbing doczekał się nowej definicji. Ustawa z 19 czerwca 2026 roku o zmianie ustawy — Kodeks pracy oraz ustawy — Kodeks postępowania cywilnego, ogłoszona 4 sierpnia 2026 roku, upraszcza opis zjawiska, wprowadza minimalne kwoty zadośćuczynienia i nakłada na pracodawców obowiązek wdrożenia procedury antymobbingowej. Przepisy wchodzą w życie 5 listopada 2026 roku.

Poniżej porównujemy dotychczasową i nową definicję, wyjaśniamy, co wyraźnie nie jest mobbingiem, oraz opisujemy konkretne obowiązki, które od listopada spoczną na pracodawcach — wraz z terminem na dostosowanie regulaminu pracy.

Co zmienia się w definicji

Dotychczasowe brzmienie art. 943 § 2 Kodeksu pracy wymagało wykazania całego łańcucha przesłanek: uporczywego i długotrwałego nękania lub zastraszania, wywołania u pracownika zaniżonej oceny przydatności zawodowej oraz poniżenia, ośmieszenia, izolowania albo wyeliminowania z zespołu.

Nowa definicja jest znacznie krótsza: mobbing oznacza zachowania polegające na uporczywym nękaniu pracownika. Uporczywość polega na tym, że nękanie jest powtarzalne, nawracające lub stałe.

ElementDo 4 listopada 2026Od 5 listopada 2026
Trzon definicjiuporczywe i długotrwałe nękanie lub zastraszanieuporczywe nękanie
Skutek u pracownikatrzeba wykazać (zaniżona ocena przydatności zawodowej)nie jest przesłanką
Intencja sprawcyprzedmiot sporu w orzecznictwiebez znaczenia
Zadośćuczynieniebrak dolnej granicymin. 6-krotność minimalnego wynagrodzenia

Praktyczny skutek zmiany jest istotny: ciężar wykazania rozbudowanych następstw psychicznych przestaje być barierą dla pracownika. Ocena skupia się na tym, czy zachowania faktycznie miały charakter powtarzalny, nawracający lub stały.

Zapamiętaj: od listopada 2026 dla stwierdzenia mobbingu nie trzeba już dowodzić, że nękanie wywołało u pracownika zaniżoną ocenę przydatności zawodowej. Liczy się sama uporczywość zachowań.

Co nie jest mobbingiem

Nowelizacja wprowadza wyraźne wyłączenie, na które pracodawcy czekali od lat. Za mobbing nie mogą być uznane uzasadnione i wyrażone we właściwej formie działania pracodawcy, w szczególności rozliczanie z powierzonej pracy oraz krytyka pracy.

Dwa warunki muszą być spełnione łącznie. Działanie musi być uzasadnione — czyli wynikać z rzeczywistej potrzeby zarządczej, a nie z chęci dokuczenia. I musi być wyrażone we właściwej formie — rzeczowo, bez poniżania i bez publicznego upokarzania.

Poza definicją pozostają też, jak dotychczas, sytuacje, które bywają z mobbingiem mylone:

  • jednorazowy konflikt albo ostra wymiana zdań — brakuje przesłanki uporczywości,
  • zgodne z prawem polecenie służbowe, nawet jeśli jest dla pracownika niewygodne,
  • negatywna ocena okresowa oparta na faktach,
  • kara porządkowa nałożona w trybie art. 108–113 Kodeksu pracy,
  • dyskryminacja — to odrębna instytucja, o innych przesłankach i innych roszczeniach.

Obowiązek procedury antymobbingowej

Najbardziej wymierną zmianą dla pracodawców jest obowiązek wdrożenia sformalizowanych zasad. Pracodawcy zatrudniający co najmniej 10 osób muszą określić reguły, procedury i częstotliwość działań w trzech obszarach:

  1. Prewencja — szkolenia, informowanie o zasadach, kształtowanie kultury pracy.
  2. Wykrywanie — kanał zgłoszeń, tryb rozpatrywania, wyznaczenie osoby lub komisji.
  3. Naprawa skutków — działania wobec sprawcy, wsparcie osoby dotkniętej, przywrócenie normalnych warunków pracy.

Na dostosowanie regulaminu pracy albo wydanie odrębnego regulaminu przewidziano 6 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie. Licząc od 5 listopada 2026 roku, termin upływa na początku maja 2027 roku.

Zasady wprowadzenia i zmiany regulaminu opisujemy w tekście o regulaminie pracy.

Ile wynosi zadośćuczynienie

Nowelizacja wprowadza dolne granice świadczeń, których wcześniej nie było — sąd ustalał kwotę swobodnie.

Podstawa roszczeniaMinimalna wysokość
Mobbingsześciokrotność minimalnego wynagrodzenia
Dyskryminacja incydentalnarównowartość minimalnego wynagrodzenia
Dyskryminacja wielokrotnatrzykrotność minimalnego wynagrodzenia

To dolne granice, nie kwoty sztywne — sąd może zasądzić więcej, jeżeli uzasadniają to okoliczności sprawy. Przelicznik minimalnego wynagrodzenia na konkretne kwoty brutto i netto znajdziesz w kalkulatorze wynagrodzeń.

Jak rozpoznać mobbing w praktyce

Zachowania składające się na mobbing rzadko są spektakularne. Częściej są to drobne, powtarzalne działania, które dopiero w serii tworzą obraz nękania:

  • systematyczne pomijanie w obiegu informacji potrzebnych do wykonania zadań,
  • publiczne komentowanie błędów przy jednoczesnym przemilczaniu sukcesów,
  • przydzielanie zadań rażąco poniżej albo powyżej kompetencji, bez uzasadnienia,
  • izolowanie od zespołu — wykluczanie ze spotkań, przenoszenie w odosobnione miejsce,
  • ciągłe zmienianie oczekiwań tak, żeby żaden efekt nie był wystarczający,
  • nieuzasadnione odmawianie urlopu albo wyjść, które innym są przyznawane.

Kluczem jest wzorzec, a nie pojedyncze zdarzenie. Dlatego przy dokumentowaniu liczy się chronologia: kiedy, co, kto był obecny. Do utrwalania faktów służy notatka służbowa — z zastrzeżeniem, że powinna zawierać wyłącznie fakty, bez ocen.

Co zrobić, gdy dotyczy Cię mobbing

  1. Dokumentuj. Zapisuj daty, godziny, treść rozmów i świadków. Zachowuj korespondencję. Chronologiczny zapis jest w sporze mocniejszy niż relacja z pamięci.
  2. Zgłoś wewnętrznie. Po wejściu przepisów w życie pracodawca będzie miał obowiązek posiadać kanał zgłoszeń. Zgłoszenie uruchamia jego odpowiedzialność za reakcję.
  3. Skorzystaj ze wsparcia. Związki zawodowe, społeczny inspektor pracy, a przy skutkach zdrowotnych — dokumentacja medyczna.
  4. Skarga do PIP. Inspektor może przeprowadzić kontrolę u pracodawcy w zakresie przeciwdziałania mobbingowi.
  5. Droga sądowa. Pozew do sądu pracy o zadośćuczynienie za rozstrój zdrowia albo o odszkodowanie. Postępowanie w pierwszej instancji jest dla pracownika wolne od opłat sądowych przy wartości przedmiotu sporu do 50 000 zł.

Co powinien zrobić pracodawca

Odpowiedzialność pracodawcy dotyczy działania, a nie wyłącznie skutku. Odpowiada za to, czy podjął realne środki zapobiegawcze — nawet jeśli do mobbingu ostatecznie doszło. Brak udokumentowanych działań jest w sporze problemem po jego stronie.

Do maja 2027 roku warto więc:

  • opracować i wdrożyć procedurę obejmującą prewencję, wykrywanie i naprawę skutków,
  • wyznaczyć osobę lub komisję rozpatrującą zgłoszenia oraz opisać tryb postępowania i terminy,
  • przeszkolić kadrę kierowniczą — to na tym poziomie powstaje większość sytuacji spornych,
  • udokumentować szkolenia i zapoznanie pracowników z procedurą.

Warto też zwrócić uwagę na obszar, w którym nieporozumienia rodzą się najczęściej: rozliczanie czasu pracy. Nierówne traktowanie przy przydzielaniu nadgodzin, odmawianie odbioru czasu wolnego czy manipulowanie grafikiem bywają odbierane jako szykana. Przejrzysta ewidencja czasu pracy i czytelne zasady układania grafików zdejmują sporą część takich zarzutów, bo pokazują dane zamiast wrażeń.

Skutki dla pracodawcy poza sądem

Odpowiedzialność finansowa jest najbardziej widoczna, ale rzadko najdotkliwsza. Konsekwencje nieuregulowanego problemu rozkładają się szerzej.

  • Rotacja. Odejścia z zespołu, w którym trwa konflikt, zwykle nie są zgłaszane jako mobbing — pracownicy po prostu składają wypowiedzenia. Koszt rekrutacji i wdrożenia następcy przewyższa wtedy potencjalne zadośćuczynienie.
  • Absencja. Wzrost zwolnień lekarskich w jednym dziale, bez zmiany warunków pracy, bywa pierwszym mierzalnym sygnałem. Dane o absencji pochodzą z ewidencji, więc są dostępne, zanim ktokolwiek zgłosi problem.
  • Rozwiązanie umowy przez pracownika. Pracownik, który rozwiązał umowę wskazując mobbing jako przyczynę, może dochodzić odszkodowania. Oświadczenie wymaga formy pisemnej z podaniem przyczyny.
  • Odpowiedzialność osób kierujących. Wobec przełożonego dopuszczającego się nękania pracodawca może zastosować karę porządkową, a przy ciężkim naruszeniu obowiązków — rozwiązać umowę bez wypowiedzenia.

Dlatego wskaźniki rotacji i absencji warto czytać dzielnicami, a nie w skali firmy. Średnia dla całej organizacji potrafi ukryć dział, w którym dzieje się źle.

Warto też pamiętać, że nowa definicja nie znosi wymogu wykazania faktów. Zmienia się to, co trzeba udowodnić — nie to, że trzeba. Pracownik nadal musi przedstawić okoliczności świadczące o powtarzalności zachowań: daty, treść, świadków. Odpada natomiast najtrudniejszy dotąd element, czyli dowodzenie wewnętrznych następstw psychicznych, które z natury rzeczy trudno udokumentować inaczej niż opinią biegłego.

Podsumowanie

Nowelizacja upraszcza dochodzenie roszczeń przez pracownika i jednocześnie porządkuje sytuację pracodawcy, wyłączając z definicji uzasadnioną krytykę pracy i rozliczanie z zadań.

  • Od 5 listopada 2026 mobbing to uporczywe nękanie — bez konieczności wykazywania zaniżonej oceny przydatności zawodowej i bez znaczenia intencji sprawcy.
  • Pracodawcy zatrudniający co najmniej 10 osób mają 6 miesięcy od wejścia przepisów w życie na wdrożenie procedury obejmującej prewencję, wykrywanie i naprawę skutków.
  • Zadośćuczynienie za mobbing nie może być niższe niż sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Mobbing oznacza zachowania polegające na uporczywym nękaniu pracownika, przy czym uporczywość polega na tym, że nękanie jest powtarzalne, nawracające lub stałe. Definicja obowiązuje od 5 listopada 2026 roku i nie wymaga już wykazania zaniżonej oceny przydatności zawodowej ani określonych skutków psychicznych.

Nie, jeżeli jest uzasadniona i wyrażona we właściwej formie. Nowelizacja wprost wyłącza z definicji mobbingu uzasadnione działania pracodawcy, w szczególności rozliczanie z powierzonej pracy oraz krytykę pracy. Oba warunki muszą być spełnione łącznie — krytyka poniżająca albo publicznie upokarzająca z wyłączenia nie korzysta.

Co najmniej sześciokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jest to dolna granica wprowadzona nowelizacją — sąd może zasądzić kwotę wyższą, jeżeli uzasadniają to okoliczności sprawy.

Zatrudniający co najmniej 10 osób. Muszą określić reguły, procedury i częstotliwość działań w trzech obszarach: prewencji, wykrywania i naprawy skutków. Na dostosowanie regulaminu pracy albo wydanie odrębnego regulaminu przewidziano 6 miesięcy od wejścia ustawy w życie.

Od 5 listopada 2026 roku, czyli po upływie trzech miesięcy od ogłoszenia ustawy z 19 czerwca 2026 roku, które nastąpiło 4 sierpnia 2026 roku.

Nie. Definicja wymaga uporczywości, a ta oznacza zachowania powtarzalne, nawracające lub stałe. Pojedynczy konflikt albo jednorazowa ostra wymiana zdań nie spełnia tej przesłanki, choć może stanowić naruszenie innych obowiązków pracodawcy.

Mobbing polega na uporczywym nękaniu i nie wymaga wskazania cechy, ze względu na którą pracownik jest gorzej traktowany. Dyskryminacja to nierówne traktowanie z powodu konkretnej cechy — płci, wieku, niepełnosprawności, wyznania i innych. Świadczenia też są odrębne: przy dyskryminacji incydentalnej minimum to równowartość minimalnego wynagrodzenia, a przy wielokrotnej — jego trzykrotność.

Tak. Obowiązek przeciwdziałania mobbingowi spoczywa na pracodawcy niezależnie od tego, kto dopuścił się zachowań — przełożony, współpracownik czy osoba trzecia mająca kontakt z zespołem. Pracodawca odpowiada za to, czy podjął realne działania zapobiegawcze i czy zareagował na zgłoszenie.

Załóż darmowe konto demonstracyjne systemu RCPonline Subskrybuj nasz kanał RSS RCPonline - kanał RSS

Darmowe materiały
do pobrania

Testuj przez 14 dni za darmo

Załącz bezpłatne konto DEMO i testuj system przez dwa tygodnie całkowicie za darmo

Zarejestruj się