Kalkulator wymiaru urlopu 2026: 20 czy 26 dni

20 dni urlopu wypoczynkowego rocznie (dni pracy, rozliczane w godzinach – dzień urlopu to 8 godzin). Stanowi to minimalny wymiar wynikający z art. 154 Kodeksu pracy.

Gdy łączny staż pracy wynosi co najmniej 10 lat. Do stażu wlicza się m.in. poprzednie zatrudnienie oraz okresy nauki (zasadnicza szkoła zawodowa do 3 lat, średnia zawodowa do 5, liceum 4, policealna 6, studia 8 lat).

Zatrudnienie (umowa o pracę, spółdzielcza umowa, powołanie, mianowanie), nauka (tylko jeden najkorzystniejszy okres – zasadnicza zawodowa do 3 lat, średnia zawodowa do 5, liceum 4, policealna 6, studia 8 lat), służba wojskowa oraz zasiłek dla bezrobotnych. Okresy nauki się nie sumują.

Nie. Liczy się tylko najkorzystniejszy okres – np. ukończenie studiów daje 8 lat do stażu, a nie sumę szkoły średniej i wyższej.

Wymiar ustala się proporcjonalnie: np. 3/4 etatu z 26 dni = 19,5 dnia. Niepełny dzień zaokrągla się w górę do pełnego – w tym przykładzie 20 dni. Urlopy udziela się w dni będące dniami pracy zgodnie z rozkładem.

Po 6 miesiącach w pierwszym roku – 12 dni roboczych. Po roku pracy – 26 dni roboczych. W roku ukończenia 18 lat, jeśli prawo nabyto wcześniej – 20 dni. Urlop powinien być udzielony w ferie, gdy uczęszcza do szkoły.

Tak – przy umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności dodatkowo 10 dni (łącznie 30 lub 36 dni). Przy lekkim stopniu – standardowy wymiar 20 lub 26 dni.

Nieobecności trwające co najmniej 30 dni: urlop bezpłatny, urlop wychowawczy, służba wojskowa, areszt, kara pozbawienia wolności, nieusprawiedliwiona nieobecność. Obniżenie o 1/12 wymiaru za każdy miesiąc nieobecności.

Od 26.04.2023: urlop opiekuńczy – 5 dni na opiekę nad chorym członkiem rodziny; urlop z powodu siły wyższej – 2 dni lub 16 h w roku przy nagłych sytuacjach. Nie zastępują urlopu na żądanie.

Pracodawca – na podstawie dokumentów potwierdzających staż (świadectwa pracy, dyplomy). Pracownik musi dostarczyć dowody. Kalkulator ma charakter poglądowy i nie zastępuje indywidualnego ustalenia.

Urlopu udziela się zgodnie z planem urlopów, a gdy planu nie ma – po porozumieniu z pracownikiem (art. 163 KP). Plan nie jest obowiązkowy, jeśli zgodził się na to związek zawodowy albo w firmie go nie ma. Na wniosek pracownika urlop można podzielić, ale jedna część powinna trwać co najmniej 14 kolejnych dni (art. 162 KP). Pracownik może żądać do 4 dni urlopu w roku, a zaległy urlop trzeba udzielić do 30 września następnego roku.

Niewykorzystany urlop nie przepada, tylko staje się zaległy i pracodawca musi go udzielić najpóźniej do 30 września następnego roku (art. 168 KP). Nieudzielenie urlopu jest wykroczeniem z art. 282 § 1 pkt 2 KP, a roszczenie o urlop przedawnia się po 3 latach od wymagalności. Pracownik nie może zrzec się urlopu (art. 152 § 2 KP), a zamiana go na pieniądze w trakcie zatrudnienia jest niedopuszczalna – ekwiwalent należy się dopiero po ustaniu stosunku pracy.

Wymiar urlopu wynosi 20 dni przy stażu krótszym niż 10 lat i 26 dni przy co najmniej 10 latach (art. 154 § 1 KP). Do stażu wlicza się jeden, najkorzystniejszy okres nauki: zasadnicza szkoła zawodowa do 3 lat, średnia zawodowa do 5, ogólnokształcąca 4, policealna 6, wyższa 8 lat (art. 155 KP). Od 2026 r. wlicza się też m.in. okresy zlecenia i działalności gospodarczej (ustawa z 26 września 2025 r.). Przy niepełnym etacie wymiar ustala się proporcjonalnie.

Limit urlopu wynika ze stażu: 20 dni poniżej 10 lat i 26 dni przy co najmniej 10 latach (art. 154 KP). Przy niepełnym etacie wymiar ustala się proporcjonalnie i zaokrągla w górę do pełnego dnia, np. na pół etatu 10 albo 13 dni. W pierwszej pracy urlop narasta o 1/12 z każdym miesiącem, a przy zmianie pracodawcy liczy się go proporcjonalnie. Urlop rozlicza się w godzinach: dzień urlopu to 8 godzin (art. 154² KP).

Urlopu trzeba udzielić w roku, w którym pracownik nabył do niego prawo (art. 161 KP); niewykorzystany przechodzi na następny rok jako zaległy i należy go udzielić najpóźniej do 30 września (art. 168 KP). Termin urlopu można przesunąć na wniosek pracownika z ważnych przyczyn albo z powodu szczególnych potrzeb pracodawcy, gdy nieobecność pracownika poważnie zakłóciłaby tok pracy (art. 164 KP). Po 30 września urlop nie przepada – roszczenie przedawnia się po 3 latach.

Staż pracy to suma okresów zatrudnienia, od których zależą uprawnienia, np. wymiar urlopu czy długość wypowiedzenia. Do stażu urlopowego wlicza się wszystkie poprzednie okresy zatrudnienia, bez względu na przerwy i sposób ustania stosunku pracy (art. 154¹ KP), oraz jeden okres nauki. Od 2026 r. – w sektorze publicznym od 1 stycznia, u pracodawców prywatnych od 1 maja – wlicza się też m.in. okresy zlecenia i działalności gospodarczej potwierdzone zaświadczeniem ZUS (art. 302¹ KP).

Podstawowym dokumentem są świadectwa pracy od poprzednich pracodawców (art. 97 KP), a okresy nauki potwierdza świadectwo ukończenia szkoły lub dyplom. Od 2026 r. okresy zlecenia i działalności gospodarczej potwierdza zaświadczenie ZUS, o które wnioskuje się elektronicznie przez eZUS (art. 302² KP). Pracownik zatrudniony w dniu wejścia zmian ma 24 miesiące na dostarczenie dokumentów – w firmach prywatnych od 1 maja 2026 r. Gdy świadectwa brakuje, pomocne są inne dowody albo sąd pracy.

Nie – przy ustalaniu stażu urlopowego wlicza się wszystkie poprzednie okresy zatrudnienia, bez względu na przerwy między nimi i sposób ustania stosunku pracy (art. 154¹ KP). Same przerwy nie są jednak doliczane; liczą się tylko okresy pracy i okresy zaliczane z mocy przepisów, np. urlop wychowawczy. Okres wypowiedzenia zależy natomiast od zatrudnienia u danego pracodawcy, z doliczeniem pracy u poprzednika przy przejściu zakładu pracy (art. 36 § 1¹ KP).

Pracownik podejmujący pierwszą pracę nabywa urlop z upływem każdego miesiąca, w wymiarze 1/12 urlopu rocznego (art. 153 KP) – przy 20 dniach to 1,67 dnia miesięcznie. W kolejnych latach prawo do całego urlopu powstaje z góry 1 stycznia. Przy zmianie pracodawcy w ciągu roku urlop u każdego z nich liczy się proporcjonalnie do okresu zatrudnienia (art. 155¹ KP). Kto w trakcie roku osiągnie 10 lat stażu, otrzymuje urlop uzupełniający do 26 dni (art. 158 KP).

Nie, pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu (art. 152 § 2 KP), a oświadczenie o rezygnacji z urlopu jest nieważne. Pracodawca musi udzielić urlopu w roku jego nabycia, a zaległego – do 30 września następnego roku. Zamiana urlopu na pieniądze w trakcie zatrudnienia jest niedopuszczalna, bo ekwiwalent przysługuje tylko przy rozwiązaniu lub wygaśnięciu stosunku pracy (art. 171 KP). Pracownik może natomiast wnioskować o przesunięcie urlopu z ważnych przyczyn.