Nota obciążeniowa - darmowy wzór do pobrania

Nota obciążeniowa - darmowy wzór do pobrania

Czym jest nota obciążeniowa i do czego służy?

Nota obciążeniowa (nazywana też notą księgową) to dokument księgowy, za pomocą którego jedna strona transakcji obciąża drugą kosztami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Wystawia się ją wtedy, gdy nie ma podstaw do wystawienia faktury VAT — ponieważ dane zdarzenie gospodarcze nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT.

W praktyce nota obciążeniowa pojawia się najczęściej przy obciążaniu kontrahenta karami umownymi za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania (art. 483 Kodeksu cywilnego), odsetkami za opóźnienia w płatnościach, kosztami windykacji czy odszkodowaniami. Dokument ten stanowi podstawę zapisu w księgach rachunkowych i może być przesyłany zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej — w tym drogą e-mailową.

W jakich sytuacjach wystawia się notę obciążeniową?

Notę obciążeniową wystawia się zawsze wtedy, gdy obciążenie finansowe nie jest objęte podatkiem VAT. Najczęstsze przypadki to:

  • Kary umowne — naliczane na podstawie art. 483 Kodeksu cywilnego za nieterminową realizację zamówienia, wadliwe wykonanie usługi lub naruszenie postanowień umowy. Kara umowna nie podlega VAT, ponieważ nie stanowi wynagrodzenia za dostawę towaru ani świadczenie usługi.
  • Odsetki za opóźnienie w płatnościach — naliczane od przeterminowanych należności na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.
  • Koszty windykacji i upomnienia — w tym zryczałtowana rekompensata 40/70/100 EUR za koszty odzyskiwania należności, do której wierzyciel jest uprawniony z mocy prawa.
  • Odszkodowania i koszty napraw — np. obciążenie najemcy kosztami uszkodzenia lokalu, które nie stanowią usługi opodatkowanej VAT.
  • Przeniesienie kosztów niepodlegających VAT — np. opłat administracyjnych, sądowych, skarbowych, które zostały poniesione w imieniu kontrahenta.

Warto pamiętać, że jeśli dane obciążenie stanowi wynagrodzenie za usługę (np. usługa pośrednictwa, zarządzania), należy wystawić fakturę VAT, a nie notę obciążeniową. Granica między obciążeniem odszkodowawczym a usługą bywa w praktyce płynna — w razie wątpliwości warto skonsultować się z księgowym lub doradcą podatkowym.

Jakie elementy musi zawierać nota obciążeniowa?

Przepisy prawa nie regulują jednolitego wzoru noty obciążeniowej tak szczegółowo, jak ma to miejsce w przypadku faktury VAT. Niemniej jednak, aby nota stanowiła wiarygodny dowód księgowy zgodnie z art. 21 ustawy o rachunkowości, powinna zawierać określone elementy. Poniższa tabela prezentuje obowiązkowe i zalecane składniki noty obciążeniowej.

Element noty Obowiązkowy? Opis / wyjaśnienie
Numer dokumentu Tak Kolejny numer w ramach przyjętej numeracji, umożliwiający jednoznaczną identyfikację
Data wystawienia Tak Dzień sporządzenia noty obciążeniowej
Dane wystawcy Tak Nazwa firmy lub imię i nazwisko, adres, NIP wystawcy noty
Dane odbiorcy Tak Nazwa firmy lub imię i nazwisko, adres, NIP kontrahenta obciążanego
Opis zdarzenia gospodarczego Tak Precyzyjne wskazanie podstawy obciążenia (np. kara umowna z § X umowy nr Y)
Kwota obciążenia Tak Kwota należności — bez podziału na netto/VAT, ponieważ nota nie podlega VAT
Termin płatności Zalecany Data, do której odbiorca powinien uregulować należność
Numer rachunku bankowego Zalecany Numer konta, na które należy dokonać wpłaty
Podpis wystawcy Nie Nota nie wymaga własnoręcznego podpisu — wystarczy identyfikacja stron

Dobrą praktyką jest powołanie się w treści noty na konkretny paragraf umowy, numer zamówienia lub inny dokument źródłowy. Ułatwia to kontrahentowi identyfikację zobowiązania i przyspiesza proces płatności. Więcej o tym, jak zabezpieczać postanowienia umowne dotyczące kar, przeczytasz w artykule Wilk syty i owca cała — dobre praktyki w umowach z klientem.

Czym różni się nota obciążeniowa od faktury VAT i noty korygującej?

W obrocie gospodarczym funkcjonuje kilka dokumentów o zbliżonych nazwach, które pełnią jednak zupełnie różne funkcje. Poniższe zestawienie pozwala szybko ustalić, który dokument wystawić w danej sytuacji.

Cecha Nota obciążeniowa Faktura VAT Nota korygująca
Przeznaczenie Obciążenie kontrahenta kosztami niepodlegającymi VAT (kary, odsetki, odszkodowania) Dokumentowanie sprzedaży towarów lub usług opodatkowanych VAT Do 31 stycznia 2026 r.: korekta drobnych błędów formalnych na fakturze (np. pomyłka w adresie nabywcy). Od 1 lutego 2026 r. przepis został uchylony — błędy koryguje wystawca fakturą korygującą
Podatek VAT Brak — nie podlega VAT Tak — zawiera stawkę i kwotę VAT Nie zmienia kwot VAT — dotyczy tylko danych formalnych
Kto wystawia Wierzyciel (strona, która ponosi stratę lub nalicza karę) Sprzedawca towaru lub usługi Nabywca (odbiorca faktury) — tylko do 31 stycznia 2026 r.
Podstawa prawna Art. 21 ustawy o rachunkowości; art. 483 KC (kary umowne) Art. 106a–106q ustawy o VAT Art. 106k ustawy o VAT — uchylony od 1 lutego 2026 r.
Ujęcie w JPK_V7 Nie — nie jest dokumentem VAT Tak — obowiązkowo Nie dotyczy od 1 lutego 2026 r.

Jeśli kontrahent nie reaguje na notę obciążeniową i nie reguluje należności, kolejnym krokiem jest wystawienie wezwania do zapłaty. Natomiast gdy chcesz lepiej zrozumieć różnice między dokumentami sprzedaży, przeczytaj nasz poradnik Faktura a rachunek — czym się różnią i kiedy je wystawiać.

Jak prawidłowo zaksięgować notę obciążeniową?

Aktualizacja 12 października 2026 r.: numery kolumn KPiR dostosowano do wzoru księgi obowiązującego od 2026 r. (Dz.U. 2025 poz. 1299), a opis noty korygującej — do uchylenia art. 106k ustawy o VAT od 1 lutego 2026 r.

Nota obciążeniowa jest dowodem księgowym i podlega ujęciu w księgach rachunkowych zarówno po stronie wystawcy, jak i odbiorcy. U wystawcy kwota z noty stanowi przychód operacyjny (najczęściej pozostałe przychody operacyjne — konto 760), a u odbiorcy — koszt operacyjny (pozostałe koszty operacyjne — konto 761). Zapisu dokonuje się na podstawie daty wystawienia noty lub daty zdarzenia gospodarczego, w zależności od przyjętej polityki rachunkowości.

W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej rozliczanej na podstawie KPiR, w 19-kolumnowym wzorze księgi obowiązującym od 1 stycznia 2026 r. przychód z wystawionej noty obciążeniowej (np. otrzymana kara umowna) wykazuje się w kolumnie 10 (pozostałe przychody), a wydatek z otrzymanej noty — jeśli jest kosztem uzyskania przychodu — w kolumnie 15 (pozostałe wydatki) (objaśnienia do wzoru księgi, rozporządzenie z 6 września 2025 r., Dz.U. poz. 1299). Nie wszystkie kary umowne są kosztem: wyłączone są m.in. kary i odszkodowania z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w ich dostarczeniu lub usunięciu wad (art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT). Nota obciążeniowa nie trafia do ewidencji VAT ani do pliku JPK_V7, ponieważ dokumentuje zdarzenia pozostające poza zakresem podatku od towarów i usług. Więcej o prawidłowym prowadzeniu dokumentacji finansowej przeczytasz na portalu podatki.gov.pl.

Czy odbiorca może zakwestionować notę obciążeniową?

Tak — odbiorca ma prawo odmówić przyjęcia noty obciążeniowej, jeśli uważa ją za bezzasadną. W przeciwieństwie do faktury VAT, nota obciążeniowa nie jest dokumentem, którego przyjęcie jest obligatoryjne. Kontrahent może zakwestionować zarówno samą zasadność obciążenia, jak i jego wysokość. W takim przypadku powinien w rozsądnym terminie (najczęściej 7–14 dni) złożyć pisemny sprzeciw z uzasadnieniem.

Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia, wystawca noty może dochodzić roszczenia na drodze sądowej. Kara umowna zastrzeżona w umowie jest bowiem zobowiązaniem wynikającym z treści kontraktu, a nie z samej noty — dokument jedynie formalizuje żądanie zapłaty. Dlatego tak ważne jest, by w umowie precyzyjnie określić przypadki, wysokość i sposób naliczania kar umownych (art. 483 Kodeksu cywilnego). Dobrze skonstruowana umowa minimalizuje ryzyko sporów — praktyczne wskazówki znajdziesz w artykule Wilk syty i owca cała — dobre praktyki w umowach z klientem.

Jak długo przechowywać noty obciążeniowe?

Noty obciążeniowe — zarówno wystawione, jak i otrzymane — należy przechowywać przez okres wymagany przepisami o rachunkowości, czyli co najmniej 5 lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym, którego dotyczą. W praktyce wielu przedsiębiorców archiwizuje je dłużej, ponieważ roszczenia wynikające z kar umownych mogą przedawniać się w różnych terminach (od 2 do 6 lat w zależności od rodzaju zobowiązania).

Noty można przechowywać w formie papierowej lub elektronicznej. W przypadku archiwizacji cyfrowej należy zapewnić autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność dokumentu przez cały okres przechowywania — analogicznie jak w przypadku faktur. Skan noty lub jej wersja PDF wysłana e-mailem spełniają te wymogi, o ile są odpowiednio zabezpieczone przed zmianami.

Sandra Nowak

Expert Content Writer & Client Success w rcponline.pl

W codziennej pracy zajmuje się prowadzeniem prezentacji systemu, przygotowywaniem ofert oraz bezpośrednią pomocą użytkownikom w procesach wdrożeniowych. Dzięki setkom godzin spędzonych na rozmowach tam, gdzie kodeksowa teoria zderza się z żywym organizmem firmy, doskonale rozumie realne pożary i wyzwania działów kadr. Na blogu unika podręcznikowych definicji; przekłada skomplikowane przepisy prawa pracy i automatyzację ewidencji czasu pracy na język czystej, biznesowej praktyki.

Zaktualizowano: 21 kwiecień 2026

Nota redakcyjna: Wzór został przygotowany przez zespół RCPonline. Dokument ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Przed użyciem dostosuj go do realiów swojej firmy, a w razie wątpliwości skonsultuj się z radcą prawnym lub inspektorem pracy.

Jak wypełnić notę obciążeniową

Nota obciążeniowa jest dowodem księgowym, więc powinna zawierać co najmniej: rodzaj i numer dowodu, strony, opis operacji z wartością, datę oraz podpis wystawcy (art. 21 ust. 1 ustawy o rachunkowości). Wzór ma pola wystawcy i odbiorcy, tabelę tytułów obciążenia oraz dane do zapłaty.

  1. Nadaj numer i datę noty

    W tytule „NOTA OBCIĄŻENIOWA nr … z dnia …” wpisz kolejny numer według własnej numeracji (np. NO/3/2026) i datę wystawienia. Skreśl „ORYGINAŁ” albo „KOPIA” — oryginał wysyłasz odbiorcy, kopia zostaje w Twojej dokumentacji.

  2. Uzupełnij dane wystawcy i odbiorcy

    W lewym polu wpisz nazwę, adres i NIP swojej firmy, w prawym — dane kontrahenta, którego obciążasz. Ustawa wymaga nazw i adresów stron; NIP ułatwia kontrahentowi przypisanie noty do właściwego rozrachunku.

  3. Opisz tytuł każdego obciążenia

    W tabeli podaj w każdym wierszu konkretną podstawę, np. „kara umowna za 5 dni opóźnienia dostawy — § 7 ust. 2 umowy nr 12/2026” (art. 483 § 1 KC) albo „odsetki za opóźnienie w zapłacie faktury nr …”. Notą nie obciążaj za usługi — wynagrodzenie za usługę dokumentuje się fakturą.

  4. Wpisz kwoty, sumę i kwotę słownie

    Przy każdym tytule podaj kwotę obciążenia bez VAT, bo nota dotyczy zdarzeń spoza zakresu tego podatku. W wierszu „RAZEM” zsumuj pozycje, a pod tabelą wpisz tę sumę słownie.

  5. Określ sposób i termin płatności

    Zaznacz gotówkę lub przelew, wpisz termin płatności oraz nazwę banku i numer konta. Termin powinien wynikać z umowy; jeśli umowa go nie określa, wyznacz rozsądny, np. 14 dni od doręczenia noty.

  6. Podpisz notę i przekaż ją odbiorcy

    Wzór ma pola podpisu wystawcy i odbiorcy. Jeśli nota nie dokumentuje przekazania składników majątku, podpisy mogą zastąpić znaki pozwalające ustalić te osoby (art. 21 ust. 4 ustawy o rachunkowości), co ułatwia wysyłkę e-mailem. W KPiR prowadzonej od 2026 r. wystawca ujmuje kwotę noty w kolumnie 10 (pozostałe przychody), a odbiorca — jeśli wydatek jest kosztem podatkowym — w kolumnie 15 (objaśnienia do rozporządzenia w sprawie KPiR).

Najczęściej zadawane pytania

Notę obciążeniową wystawia się wtedy, gdy obciążenie kontrahenta nie podlega podatkowi VAT — czyli nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług. Najczęstsze przypadki to kary umowne, odsetki za opóźnienie w płatnościach, odszkodowania oraz refakturowanie kosztów niepodlegających VAT (np. opłat sądowych, administracyjnych). Jeśli dane obciążenie jest wynagrodzeniem za usługę, należy wystawić fakturę VAT.

Nie. Nota obciążeniowa dokumentuje zdarzenia gospodarcze pozostające poza zakresem podatku VAT. Kwota na nocie nie zawiera podatku, nie jest wykazywana w ewidencji VAT ani w pliku JPK_V7. Jeśli dane obciążenie jednak stanowi wynagrodzenie za usługę opodatkowaną, właściwym dokumentem jest faktura VAT, a nie nota obciążeniowa.

Nota obciążeniowa powinna zawierać: numer dokumentu, datę wystawienia, dane wystawcy i odbiorcy (nazwy, adresy, NIP), opis zdarzenia gospodarczego stanowiącego podstawę obciążenia, kwotę należności, a także termin i sposób płatności. Dokument nie wymaga własnoręcznego podpisu — wystarczy identyfikacja stron. Zaleca się też powołanie na konkretny paragraf umowy lub numer zamówienia.

Nie. Nota obciążeniowa nie wymaga własnoręcznego podpisu wystawcy ani odbiorcy. Dokument musi jednak jednoznacznie identyfikować obie strony — poprzez pełne dane firmowe, adresy i numery NIP. Nota może być wystawiona elektronicznie i przesłana e-mailem bez utraty mocy dowodowej jako dokument księgowy.

Nota obciążeniowa służy do obciążenia kontrahenta kosztami niepodlegającymi VAT (np. karami umownymi). Nota korygująca była dokumentem wystawianym przez nabywcę w celu poprawienia drobnych błędów formalnych na otrzymanej fakturze VAT — np. błędnego adresu. Od 1 lutego 2026 r. podstawa jej wystawiania, art. 106k ustawy o VAT, została uchylona w związku z obowiązkowym KSeF; błędy na fakturze poprawia wystawca fakturą korygującą (ustawa o VAT, t.j. Dz.U. 2026 poz. 1263).

W Księdze Przychodów i Rozchodów prowadzonej według wzoru obowiązującego od 1 stycznia 2026 r. przychód z wystawionej noty obciążeniowej ujmuje się w kolumnie 10 (pozostałe przychody), a wydatek z otrzymanej noty — jeśli jest kosztem uzyskania przychodu — w kolumnie 15 (pozostałe wydatki) (objaśnienia do wzoru KPiR, Dz.U. 2025 poz. 1299). Kosztem nie są m.in. kary umowne z tytułu wad towarów, robót i usług oraz zwłoki w ich dostarczeniu (art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT). Nota nie trafia do ewidencji VAT ani do JPK_V7. W pełnej księgowości przychód księguje się na koncie 760 (pozostałe przychody operacyjne), a koszt na koncie 761 (pozostałe koszty operacyjne).

Tak. Odbiorca ma prawo zakwestionować notę obciążeniową, jeśli uważa ją za bezzasadną lub zawyżoną. Powinien złożyć pisemny sprzeciw z uzasadnieniem w terminie wskazanym w umowie (zwykle 7–14 dni). Jeżeli strony nie osiągną porozumienia, wystawca może dochodzić roszczenia na drodze sądowej — nota sama w sobie nie tworzy zobowiązania, lecz jedynie formalizuje żądanie zapłaty wynikające z umowy.

Noty obciążeniowe należy przechowywać co najmniej 5 lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym, którego dotyczą — zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości. W praktyce warto archiwizować je dłużej, ponieważ roszczenia z tytułu kar umownych mogą się przedawniać w terminie do 6 lat. Noty można przechowywać w formie papierowej lub elektronicznej.

Tak. Nota obciążeniowa może być wystawiona na dowolny podmiot — zarówno firmę, jak i osobę fizyczną. W praktyce zdarza się to np. przy obciążeniu najemcy karą umowną za wcześniejsze rozwiązanie umowy najmu lub kosztami naprawy uszkodzonego lokalu. W takim przypadku zamiast NIP podaje się numer PESEL odbiorcy.

Na tej stronie udostępniamy darmowy wzór noty obciążeniowej w formatach PDF i DOCX. Szablon zawiera wszystkie elementy wymagane, aby nota stanowiła wiarygodny dowód księgowy: miejsce na dane obu stron, opis zdarzenia gospodarczego, kwotę obciążenia oraz termin płatności. Wystarczy pobrać plik, uzupełnić swoimi danymi i przesłać kontrahentowi.

Tak, prawidłowo wystawiona nota obciążeniowa jest dowodem księgowym i może być podstawą zapisu w księgach. W pełnej księgowości musi zawierać co najmniej dane z art. 21 ust. 1 ustawy o rachunkowości, m.in. rodzaj i numer dowodu, strony, opis i wartość operacji oraz datę. Przy KPiR jest to „inny dowód” z § 6 ust. 3 pkt 3 i § 7 rozporządzenia w sprawie KPiR, który wskazuje strony, datę, przedmiot i wartość zdarzenia oraz podpisy osób uprawnionych.

Błędu w nocie już przekazanej kontrahentowi nie poprawia się przez skreślenie – wystawca przesyła mu dokument korygujący ze sprostowaniem i uzasadnieniem. Tak stanowi art. 22 ust. 2 ustawy o rachunkowości dla dowodów zewnętrznych, a przy KPiR § 6 ust. 7 rozporządzenia w sprawie KPiR, który pozwala poprawić dowód własny zewnętrzny wyłącznie przez wystawienie dowodu korygującego (noty). W praktyce korekta wskazuje numer noty pierwotnej, błędną i prawidłową treść lub kwotę.

Jeśli odbiorca nie zapłaci w terminie, wystawca może żądać odsetek ustawowych za opóźnienie, nawet gdy nie poniósł szkody (art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego); ich stopa to stopa referencyjna NBP powiększona o 5,5 punktu procentowego. Nota nie jest tytułem egzekucyjnym, więc przy dalszej odmowie zapłaty wierzyciel dochodzi roszczenia przed sądem. Roszczenia związane z działalnością gospodarczą przedawniają się co do zasady po 3 latach (art. 118 KC).

Tak, bo umowa zawarta ustnie jest co do zasady ważna – art. 60 Kodeksu cywilnego pozwala wyrazić wolę każdym zachowaniem, które ujawnia ją w sposób dostateczny, chyba że ustawa wymaga szczególnej formy. Nota jedynie dokumentuje żądanie zapłaty wynikające z tej umowy, np. kary umownej lub zwrotu kosztów. Trudniejszy jest dowód: w razie sporu wystawca musi wykazać, że strony uzgodniły obciążenie, dlatego warto potwierdzić ustalenia choćby e-mailem przed wystawieniem noty.

Darmowy wzór do pobrania

Elektroniczna ewidencja czasu pracy

Postaw na elektroniczną ewidencję czasu pracy i pozbądź się zbędnej papierologii. Wszystkie najważniejsze informacje wymagane przez kodeks znajdą się w jednym miejscu. Dzięki temu nie tylko zaoszczędzisz czas i pieniądze, a także w prosty sposób spełnisz obowiązek ewidencji.

Załóż darmowe konto demonstracyjne systemu RCPonline

Darmowe materiały
do pobrania

Darmowe ebooki
i checklisty

Testuj przez 14 dni za darmo

Załóż bezpłatne konto DEMO i testuj system przez dwa tygodnie całkowicie za darmo

Zarejestruj się