Kalkulator dni roboczych 2026

W styczniu 2026 jest 20 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 160 godzin pracy. Dni ustawowo wolne: Nowy Rok (1 stycznia, czwartek), Trzech Króli (6 stycznia, wtorek).

W lutym 2026 jest 20 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 160 godzin pracy. W tym miesiącu nie ma świąt ustawowo wolnych od pracy.

W marcu 2026 jest 22 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 176 godzin pracy. W tym miesiącu nie ma świąt ustawowo wolnych od pracy.

W kwietniu 2026 jest 21 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 168 godzin pracy. Dni ustawowo wolne: Wielkanoc (5 kwietnia, niedziela), Poniedziałek Wielkanocny (6 kwietnia, poniedziałek).

W maju 2026 jest 20 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 160 godzin pracy. Dni ustawowo wolne: Święto Pracy (1 maja, piątek), Święto Konstytucji 3 Maja (3 maja, niedziela), Zielone Świątki (24 maja, niedziela).

W czerwcu 2026 jest 21 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 168 godzin pracy. Dni ustawowo wolne: Boże Ciało (4 czerwca, czwartek).

W lipcu 2026 jest 23 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 184 godzin pracy. W tym miesiącu nie ma świąt ustawowo wolnych od pracy.

W sierpniu 2026 jest 21 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 160 godzin pracy. Dni ustawowo wolne: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia, sobota). Święto wypadające w sobotę obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin, mimo że nie zmienia liczby dni roboczych — tak stanowi art. 130 § 2 Kodeksu pracy.

We wrześniu 2026 jest 22 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 176 godzin pracy. W tym miesiącu nie ma świąt ustawowo wolnych od pracy.

W październiku 2026 jest 22 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 176 godzin pracy. W tym miesiącu nie ma świąt ustawowo wolnych od pracy.

W listopadzie 2026 jest 20 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 160 godzin pracy. Dni ustawowo wolne: Wszystkich Świętych (1 listopada, niedziela), Narodowe Święto Niepodległości (11 listopada, środa).

W grudniu 2026 jest 21 dni roboczych, co przy pełnym etacie daje 160 godzin pracy. Dni ustawowo wolne: Wigilia Bożego Narodzenia (24 grudnia, czwartek), Boże Narodzenie (25 grudnia, piątek), Drugi dzień Bożego Narodzenia (26 grudnia, sobota). Święto wypadające w sobotę obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin, mimo że nie zmienia liczby dni roboczych — tak stanowi art. 130 § 2 Kodeksu pracy.

W 2026 roku jest 253 dni roboczych i 2008 godzin pracy przy pełnym etacie. Dni ustawowo wolnych od pracy jest 14 — od 2025 roku katalog obejmuje także Wigilię Bożego Narodzenia.

Tak. Zgodnie z art. 130 § 2 Kodeksu pracy święto przypadające w dniu wolnym od pracy innym niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. W 2026 roku dotyczy to: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (15 sierpień), Drugi dzień Bożego Narodzenia (26 grudzień). Pracodawca musi oddać za nie inny dzień wolny w okresie rozliczeniowym.

Nie. Sobota jest zwykle dniem wolnym wynikającym z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy (art. 129 § 1 Kodeksu pracy), a nie dniem świątecznym. Za pracę w sobotę pracodawca w pierwszej kolejności udziela innego dnia wolnego w okresie rozliczeniowym, a dopiero gdy jest to niemożliwe — wypłaca dodatek.

Tak. Wigilia Bożego Narodzenia została dodana do katalogu dni ustawowo wolnych od pracy ustawą z 6 grudnia 2024 r., która weszła w życie 1 lutego 2025 r. Od tego czasu dni ustawowo wolnych jest 14.

Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy każdego pracownika, aby prawidłowo ustalić jego wynagrodzenie i inne świadczenia, i udostępnia ją pracownikowi na żądanie (art. 149 KP). Ewidencja obejmuje m.in. godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy, nadgodziny, pracę w nocy, w niedziele i święta, dyżury, urlopy i nieobecności. Przy zadaniowym czasie pracy, u osób zarządzających zakładem i przy ryczałcie za nadgodziny lub pracę w nocy godzin pracy się nie ewidencjonuje.

Norma czasu pracy to 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin tygodniowo w okresie rozliczeniowym (art. 129 § 1 KP), a łącznie z nadgodzinami – przeciętnie 48 godzin tygodniowo (art. 131 KP). Pracownikowi przysługuje co najmniej 11 godzin odpoczynku na dobę i 35 godzin w tygodniu, więc praca w dobie nie przekroczy 13 godzin. Nadgodziny ze szczególnych potrzeb pracodawcy są ograniczone do 150 godzin rocznie, chyba że regulamin, układ lub umowa ustalają inny limit.

Dniami wolnymi od pracy są niedziele i 14 świąt (ustawa o dniach wolnych od pracy): 1 i 6 stycznia, dwa dni Wielkanocy, 1 i 3 maja, Zielone Świątki, Boże Ciało, 15 sierpnia, 1 i 11 listopada, 24, 25 i 26 grudnia. Wolny jest też dzień wynikający z pięciodniowego tygodnia pracy, zwykle sobota. Święto w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin (art. 130 § 2 KP), więc za święto w sobotę trzeba oddać inny dzień wolny.

Praca w niedziele i święta jest dozwolona tylko w przypadkach z art. 151¹⁰ KP, m.in. w ruchu ciągłym, przy pracy zmianowej i w usługach dla ludności. Za niedzielę przysługuje dzień wolny w ciągu 6 dni przed nią lub po niej, a jeśli to niemożliwe – do końca okresu rozliczeniowego; za święto – w okresie rozliczeniowym. Bez dnia wolnego należy się dodatek 100% (art. 151¹¹ KP). Za pracę w wolną sobotę przysługuje inny dzień wolny do końca okresu (art. 151³ KP).

Norma wynosi 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu, w okresie rozliczeniowym do 4 miesięcy (art. 129 § 1 KP). Wymiar w okresie liczy się, mnożąc 40 godzin przez liczbę pełnych tygodni i dodając 8 godzin za każdy dzień od poniedziałku do piątku pozostały do końca okresu. Każde święto w innym dniu niż niedziela obniża wymiar o 8 godzin (art. 130 KP). W 2026 r. wymiar dla pełnego etatu to 2008 godzin, czyli 251 dni pracy.

Nadgodziny to praca ponad normy czasu pracy lub ponad przedłużony dobowy wymiar z rozkładu, dopuszczalna przy akcji ratowniczej, awarii lub szczególnych potrzebach pracodawcy (art. 151 KP). W tym ostatnim przypadku limit to 150 godzin rocznie, chyba że regulamin, układ lub umowa ustalą inny. Tydzień z nadgodzinami nie może przekraczać przeciętnie 48 godzin. Za nadgodziny należy się dodatek 100% lub 50% (art. 151¹ KP) albo czas wolny (art. 151² KP). Nie wolno ich zlecać kobietom w ciąży ani młodocianym.

Grafik musi mieścić się w wymiarze czasu pracy okresu rozliczeniowego i zapewniać 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku w dobie (art. 132 KP) oraz 35 godzin w tygodniu (art. 133 KP). Pracujący w niedziele powinien mieć wolną co najmniej jedną niedzielę na 4 tygodnie (art. 151¹² KP). Nadgodzin nie planuje się z góry. Rozkład może obejmować okres nie krótszy niż miesiąc, a pracodawca przekazuje go na piśmie lub elektronicznie co najmniej tydzień przed rozpoczęciem pracy w tym okresie (art. 129 § 3 KP).

Pracodawca przekazuje pracownikowi rozkład czasu pracy na piśmie lub elektronicznie, co najmniej tydzień przed rozpoczęciem pracy w okresie, którego dotyczy (art. 129 § 3 KP), np. e-mailem albo w systemie, do którego pracownik ma dostęp. Rozkład może obejmować okres krótszy od rozliczeniowego, ale nie krótszy niż miesiąc. Nie trzeba go sporządzać, gdy godziny pracy wynikają z przepisów, obwieszczenia lub umowy o pracę, przy zadaniowym czasie pracy oraz gdy na wniosek pracownika stosuje się ruchomy lub indywidualny rozkład (art. 129 § 4 KP).

Kodeks pracy nie reguluje wprost zmiany przekazanego grafiku, dlatego przyjmuje się, że jest ona dopuszczalna tylko wyjątkowo – z ważnych, nieprzewidzianych przyczyn, np. choroby innego pracownika – i nie może służyć uniknięciu płacenia za nadgodziny. Nowy grafik musi zapewniać 11 godzin odpoczynku dobowego i 35 tygodniowego (art. 132 i 133 KP) oraz mieścić się w wymiarze. Zmianę trzeba ogłosić jak najwcześniej, a jej zasady warto opisać w regulaminie pracy. Praca w dniu pierwotnie wolnym może dać prawo do dnia wolnego lub dodatku.