Słowniczek HR

Monitorowanie czasu pracy

W skrócie

Monitorowanie czasu pracy to bieżące śledzenie, kiedy i jak długo pracownicy wykonują obowiązki. Wynika z obowiązku prowadzenia ewidencji, ale gdy wykracza poza rozliczenie godzin — na przykład obejmuje lokalizację czy aktywność na komputerze — wymaga opisania celu i zakresu w regulaminie pracy.

Czym jest monitorowanie czasu pracy?

Monitorowanie czasu pracy obejmuje dwa różne działania, które w praktyce się zlewają. Pierwsze to rejestracja godzin niezbędna do prowadzenia ewidencji — wynika wprost z Kodeksu pracy i nie wymaga dodatkowych formalności. Drugie to kontrola sposobu wykonywania pracy, która podlega przepisom o monitoringu.

Granica jest praktyczna: dopóki system zapisuje, kiedy pracownik zaczął i skończył pracę, mieści się w obowiązku ewidencyjnym. Gdy zaczyna zbierać dane o lokalizacji, aktywności na komputerze czy obrazie z kamer, wchodzi w obszar monitoringu.

Monitoring wymaga celu mieszczącego się w katalogu ustawowym — zapewnienia bezpieczeństwa pracowników, ochrony mienia, kontroli produkcji albo zachowania tajemnicy informacji. Cele, zakres i sposób zastosowania trzeba opisać w układzie zbiorowym, regulaminie pracy lub obwieszczeniu.

Obowiązuje też procedura informacyjna. Pracowników zawiadamia się nie później niż dwa tygodnie przed uruchomieniem monitoringu, a osoby nowo zatrudniane — przed dopuszczeniem do pracy. Same pomieszczenia objęte monitoringiem wizyjnym należy oznaczyć w sposób widoczny.

Rejestracja czasu a monitoring

DziałaniePodstawaWymóg formalny
Rejestracja wejść i wyjśćobowiązek ewidencjiart. 149 § 1 k.p.
Ewidencja godzin i nadgodzinobowiązek ewidencjiart. 149 § 1 k.p.
Lokalizacja pracownika w tereniemonitoringzapis w regulaminie, art. 22² k.p.
Monitoring aktywności na komputerzemonitoringzapis w regulaminie, poinformowanie
Kamery w zakładziemonitoring wizyjnycele i zakres w regulaminie

Jak to wygląda w praktyce

Firma wdraża aplikację rejestrującą czas pracy przedstawicieli handlowych wraz z lokalizacją GPS.

Rejestracja godzin: mieści się w obowiązku ewidencji — art. 149 § 1 k.p.

Lokalizacja: wykracza poza rozliczenie czasu → wymaga zapisu w regulaminie i poinformowania pracowników.

Granica przebiega w miejscu, w którym dane przestają służyć rozliczeniu godzin, a zaczynają kontroli sposobu wykonywania pracy. Wtedy uruchamiają się wymogi dotyczące monitoringu.

Pracowników trzeba poinformować o wprowadzeniu monitoringu nie później niż 2 tygodnie przed jego uruchomieniem, a nowo zatrudnionych — przed dopuszczeniem do pracy.

Najczęściej zadawane pytania

Nie. Zapis wejść i wyjść służy prowadzeniu ewidencji czasu pracy i wynika wprost z Kodeksu pracy. Monitoringiem staje się dopiero zbieranie danych o sposobie wykonywania pracy.

Tak, jeżeli jest to uzasadnione charakterem pracy, a cel i zakres opisano w regulaminie pracy. Pracowników trzeba poinformować, a zakres danych ograniczyć do niezbędnego minimum.

Nie później niż 2 tygodnie przed jego uruchomieniem. Osoby nowo zatrudniane informuje się przed dopuszczeniem do pracy, a pomieszczenia objęte monitoringiem oznacza widocznie.

Zapewnienie bezpieczeństwa pracowników, ochrona mienia, kontrola produkcji oraz zachowanie w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.

Co do zasady nie. Monitoring nie obejmuje pomieszczeń sanitarnych, szatni, stołówek ani palarni, chyba że jest to niezbędne dla realizacji celu ustawowego i nie narusza godności pracowników.

Monitoring wprowadzony zgodnie z przepisami nie wymaga zgody pracownika. Inaczej jest przy danych biometrycznych, gdzie zgoda jest konieczna, a pracodawca musi zapewnić alternatywę.

Nie dłużej niż 3 miesiące od dnia nagrania, chyba że stanowią dowód w postępowaniu. Wtedy termin ulega przedłużeniu do prawomocnego zakończenia sprawy.