Open space to otwarta przestrzeń biurowa bez ścian działowych między stanowiskami. Obniża koszt powierzchni, ale generuje hałas i przerwania pracy — czynniki, które wchodzą do oceny ryzyka zawodowego i obowiązku ograniczania uciążliwości pracy.
Open space to układ biura bez ścian działowych między stanowiskami. Motywacją wdrożenia jest zwykle obniżenie kosztu powierzchni przypadającej na pracownika oraz założenie o łatwiejszej komunikacji w zespole.
Koszty ujawniają się po stronie warunków pracy. Hałas i częste przerwania wydłużają zadania wymagające skupienia, a brak wydzielonych przestrzeni utrudnia rozmowy o charakterze poufnym.
Z perspektywy obowiązków pracodawcy istotne są dwa przepisy. Pierwszy nakazuje organizować pracę w sposób zmniejszający jej uciążliwość, drugi wymaga oceny i udokumentowania ryzyka zawodowego oraz zastosowania środków profilaktycznych.
Szczególna sytuacja dotyczy działów przetwarzających dane osobowe. Kadry omawiają wynagrodzenia i sprawy zdrowotne, więc ich stanowiska wymagają zapewnienia pomieszczenia umożliwiającego rozmowę bez odsłuchu przez osoby nieuprawnione — to wymóg ochrony danych, nie kwestia komfortu.
Stan prawny na 6 sierpnia 2026
| Czynnik | Skutek | Środek zaradczy |
|---|---|---|
| Hałas | obciążenie, spadek koncentracji | panele akustyczne, strefy ciszy |
| Przerwania pracy | wydłużenie zadań wymagających skupienia | pokoje do pracy skupionej |
| Brak prywatności rozmów | utrudnione sprawy poufne | pomieszczenia zamknięte |
| Praca przy monitorze | obciążenie wzroku | przerwy, badania okulistyczne |
| Ocena ryzyka | obowiązkowa | art. 226 k.p. |
Firma przenosi dział kadr do przestrzeni otwartej wspólnej z działem sprzedaży.
Problem specyficzny: rozmowy o wynagrodzeniach i sprawach zdrowotnych słyszalne dla otoczenia.
Wymóg: pomieszczenie zamknięte do rozmów dotyczących danych osobowych.
To ograniczenie wykracza poza komfort pracy. Dział kadr przetwarza dane o wynagrodzeniach i zdrowiu, których nie można omawiać w warunkach umożliwiających odsłuch przez osoby nieuprawnione.
Niezależnie od tego czynniki występujące w przestrzeni otwartej — przede wszystkim hałas — wchodzą do oceny ryzyka zawodowego, którą pracodawca ma obowiązek sporządzić i udokumentować.
Przede wszystkim hałas i częste przerwania pracy, a przy pracy biurowej dodatkowo obciążenie wzroku związane z pracą przy monitorze.
Tak. Pracodawca ocenia i dokumentuje ryzyko związane z wykonywaną pracą oraz informuje pracowników o zagrożeniach i zasadach ochrony.
Może, ale wymaga zapewnienia zamkniętego pomieszczenia do rozmów dotyczących wynagrodzeń i spraw zdrowotnych, aby nie były słyszalne dla osób nieuprawnionych.
Panelami akustycznymi, wydzieleniem stref ciszy oraz pokojami przeznaczonymi do pracy wymagającej skupienia i do rozmów telefonicznych.
Tak. Kodeks nakazuje organizować pracę w sposób zapewniający zmniejszenie jej uciążliwości, obok ogólnego obowiązku zapewnienia bezpiecznych warunków.
Przy zadaniach wymagających skupienia częste przerwania wydłużają ich wykonanie. Przy pracy wymagającej stałej koordynacji układ otwarty bywa korzystny.
Przy dobowym wymiarze co najmniej 6 godzin — przerwa 15 minut wliczana do czasu pracy, a przy pracy przy monitorze dodatkowo przerwy wynikające z przepisów szczegółowych.
Szymon Mojsak
Rozporządzenie z 9 lipca 2026 r. po raz pierwszy wyznacza górną granicę temperatury w miejscu pracy. Zobacz, co trzeba wdrożyć przed 11 stycznia 2027 roku.
Czytaj dalej →
Katarzyna Grzązek
Najskuteczniejsze zespoły to te, które myślą nieszablonowo. Gdy AI przejmuje rutynę, to kreatywność osób z ADHD i analityczna precyzja pracowników w spektrum autyzmu stają się kluczową przewagą rynkową. Dowiedz się, jak dostosować komunikację, przestrzeń sensoryczną i elastyczny czas pracy w systemie RCP, aby przestać „maskować” deficyty i zacząć uwalniać realne supermoce swoich talentów. Poznaj konkretne kroki w stronę nowoczesnego, inkluzywnego HR.
Czytaj dalej →