Promesa zatrudnienia to zobowiązanie do zawarcia umowy o pracę w przyszłości. Kodeks pracy jej nie reguluje — skuteczność opiera się na przepisach o umowie przedwstępnej, a jej treść powinna odpowiadać przyszłej umowie.
Czym jest przyrzeczenie zatrudnienia (promesa)?
Promesa zatrudnienia to zobowiązanie pracodawcy do zawarcia z kandydatem umowy o pracę w przyszłości. Stosuje się ją, gdy między decyzją o zatrudnieniu a jego rozpoczęciem upływa dłuższy czas.
Kodeks pracy nie zawiera przepisów o promesie. W sprawach nieunormowanych prawem pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, więc jej skuteczność ocenia się przez pryzmat regulacji o umowie przedwstępnej.
Praktyczna wartość promesy zależy od jej treści. Powinna określać te same elementy, które znajdą się w przyszłej umowie o pracę: rodzaj pracy, miejsce wykonywania, wynagrodzenie ze wskazaniem składników, wymiar czasu pracy oraz termin rozpoczęcia.
Bez tych elementów trudno ustalić, do zawarcia jakiej umowy pracodawca się zobowiązał, a tym samym wykazać treść zobowiązania. Z uwagi na skutki po stronie kandydata — który często wypowiada dotychczasową pracę — forma pisemna ma istotne znaczenie dowodowe.
Podstawa prawna
- art. 300 Kodeks pracy W sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są sprzeczne z zasadami prawa pracy. Zobacz w ISAP
- art. 29 § 1 Kodeks pracy Umowa o pracę określa rodzaj pracy, miejsce jej wykonywania, wynagrodzenie ze wskazaniem składników, wymiar czasu pracy i termin rozpoczęcia pracy — te elementy powinny wynikać już z promesy. Zobacz w ISAP
- art. 29 § 2 Kodeks pracy Umowę o pracę zawiera się na piśmie; przed dopuszczeniem do pracy pracodawca potwierdza ustalenia co do stron, rodzaju umowy i jej warunków. Zobacz w ISAP
- obowiązuje od 24.12.2025 Ustawa o jawności wynagrodzeń Warunki płacowe komunikowane w rekrutacji podlegają wymogowi podania przedziału wynagrodzenia w ogłoszeniu. Zobacz pełny przepis
Stan prawny na 7 sierpnia 2026
Promesa zatrudnienia
| Zagadnienie | Zasada | Uwaga |
|---|---|---|
| Regulacja w Kodeksie pracy | brak | art. 300 k.p. — odesłanie do k.c. |
| Charakter | zobowiązanie do zawarcia umowy | umowa przedwstępna |
| Treść | elementy przyszłej umowy o pracę | art. 29 § 1 k.p. |
| Forma | pisemna zalecana | znaczenie dowodowe |
| Skutek niewykonania | roszczenia na zasadach ogólnych | przepisy k.c. |
Jak to wygląda w praktyce
Kandydat otrzymuje promesę zatrudnienia i wypowiada dotychczasową pracę.
Treść promesy: powinna określać stanowisko, wynagrodzenie, wymiar i termin rozpoczęcia.
Bez tych elementów: trudno wykazać treść zobowiązania.
Promesa ma wartość tylko wtedy, gdy pozwala ustalić, do zawarcia jakiej dokładnie umowy pracodawca się zobowiązał.
Kodeks pracy tej instytucji nie reguluje, więc jej skuteczność ocenia się na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego stosowanych odpowiednio.
Najczęściej zadawane pytania
Nie. W sprawach nieunormowanych prawem pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, w tym o umowie przedwstępnej.
Elementy przyszłej umowy: rodzaj pracy, miejsce wykonywania, wynagrodzenie ze składnikami, wymiar czasu pracy oraz termin rozpoczęcia.
Forma pisemna nie jest wymogiem konstrukcyjnym, ale ma istotne znaczenie dowodowe — zwłaszcza gdy kandydat rezygnuje z dotychczasowej pracy.
Kandydatowi mogą przysługiwać roszczenia na zasadach ogólnych prawa cywilnego, których zakres zależy od treści zobowiązania i poniesionej szkody.
Nie. Stosunek pracy powstaje dopiero z zawarciem umowy, która wymaga formy pisemnej i potwierdzenia warunków przed dopuszczeniem do pracy.
Gdy między decyzją o zatrudnieniu a jego rozpoczęciem upływa dłuższy czas — na przykład przy długim okresie wypowiedzenia u dotychczasowego pracodawcy.
Powinny odpowiadać przyszłej umowie. Rozbieżność między promesą a treścią umowy podważa sens całego zobowiązania.