PrzepisyNieobecności na B2B: urlop, ciąża i zwolnienie lekarskie
Przejście na samozatrudnienie daje finansową wolność, ale niesie za sobą pułapkę w postaci braku Kodeksu pracy.
Kontrakt B2B to umowa o współpracy między dwoma przedsiębiorcami, w której wykonawca prowadzi własną działalność gospodarczą. Nie może zastępować umowy o pracę — o kwalifikacji decyduje sposób wykonywania współpracy, a nie nazwa umowy ani zgoda stron.
Kontrakt B2B to umowa o współpracy między przedsiębiorcami, w której wykonawca prowadzi własną działalność gospodarczą i wystawia faktury. Sam w sobie jest formą w pełni dopuszczalną, o ile odpowiada rzeczywistemu charakterowi współpracy.
Granicę wyznacza konstrukcja stosunku pracy. Jeżeli praca jest wykonywana pod kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez zamawiającego, mamy do czynienia z zatrudnieniem pracowniczym — przepis stwierdza to wprost, bez względu na nazwę zawartej umowy.
Dodatkowo Kodeks zawiera zakaz zastępowania umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu tych warunków. Zgoda wykonawcy na wybraną formę nie wyłącza odpowiedzialności, ponieważ zakaz nie jest ustanowiony w interesie stron, lecz w interesie publicznym.
Skutki przekwalifikowania wykraczają poza samo wykroczenie zagrożone grzywną. Aktualizują się roszczenia o urlop wypoczynkowy, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych oraz zaległe składki za cały okres współpracy, co zwykle przewyższa oszczędność uzyskaną z wyboru tej formy.
Stan prawny na 6 sierpnia 2026
| Cecha | Kontrakt B2B | Umowa o pracę |
|---|---|---|
| Kierownictwo | brak podporządkowania | praca pod kierownictwem |
| Miejsce i czas | swoboda wykonawcy | wyznaczone przez pracodawcę |
| Ryzyko gospodarcze | po stronie wykonawcy | po stronie pracodawcy |
| Urlop, chorobowe, nadgodziny | brak uprawnień kodeksowych | pełne uprawnienia |
| Nazwa umowy | nie przesądza o kwalifikacji | art. 22 § 1¹ k.p. |
Wykonawca na B2B: stałe godziny 9:00–17:00, wyznaczone stanowisko, bieżące polecenia kierownika, wyłączność na jednego zleceniodawcę.
Cechy faktyczne: podporządkowanie oraz wyznaczone miejsce i czas.
Kwalifikacja: zatrudnienie na podstawie stosunku pracy — niezależnie od nazwy umowy.
Ryzyko: wykroczenie zagrożone karą grzywny.
Przepis jest jednoznaczny: zatrudnienie w warunkach właściwych dla stosunku pracy jest zatrudnieniem pracowniczym bez względu na nazwę umowy. Zgoda wykonawcy tego nie zmienia.
Ryzyko nie ogranicza się do wykroczenia. Przy przekwalifikowaniu aktualizują się roszczenia o urlop, nadgodziny i zaległe składki za cały okres współpracy.
Tak, o ile odpowiada rzeczywistemu charakterowi współpracy. Niedopuszczalne jest zastępowanie nim umowy o pracę przy zachowaniu warunków właściwych dla zatrudnienia.
Sposób wykonywania pracy, a nie nazwa umowy. Zatrudnienie pod kierownictwem, w wyznaczonym miejscu i czasie jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy.
Nie. Zakaz zastępowania umowy o pracę umową cywilnoprawną obowiązuje niezależnie od woli stron i ich wzajemnych ustaleń.
Roszczenia o urlop, wynagrodzenie za nadgodziny i zaległe składki za cały okres współpracy oraz odpowiedzialność za wykroczenie zagrożone karą grzywny.
Nie w rozumieniu Kodeksu pracy. Przerwy w świadczeniu usług wynikają wyłącznie z treści zawartej umowy o współpracy.
Sama w sobie nie przesądza sprawy, ale w połączeniu z podporządkowaniem oraz wyznaczonym miejscem i czasem wzmacnia ocenę na rzecz stosunku pracy.
Zapewniając wykonawcy swobodę co do sposobu, miejsca i czasu wykonania, rozliczając rezultat, a nie obecność, i nie włączając go w strukturę podległości służbowej.