Słowniczek HR

Kontrakt B2B (Business-to-Business)

W skrócie

Kontrakt B2B to umowa o współpracy między dwoma przedsiębiorcami, w której wykonawca prowadzi własną działalność gospodarczą. Nie może zastępować umowy o pracę — o kwalifikacji decyduje sposób wykonywania współpracy, a nie nazwa umowy ani zgoda stron.

Czym jest kontrakt B2B?

Kontrakt B2B to umowa o współpracy między przedsiębiorcami, w której wykonawca prowadzi własną działalność gospodarczą i wystawia faktury. Sam w sobie jest formą w pełni dopuszczalną, o ile odpowiada rzeczywistemu charakterowi współpracy.

Granicę wyznacza konstrukcja stosunku pracy. Jeżeli praca jest wykonywana pod kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez zamawiającego, mamy do czynienia z zatrudnieniem pracowniczym — przepis stwierdza to wprost, bez względu na nazwę zawartej umowy.

Dodatkowo Kodeks zawiera zakaz zastępowania umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu tych warunków. Zgoda wykonawcy na wybraną formę nie wyłącza odpowiedzialności, ponieważ zakaz nie jest ustanowiony w interesie stron, lecz w interesie publicznym.

Skutki przekwalifikowania wykraczają poza samo wykroczenie zagrożone grzywną. Aktualizują się roszczenia o urlop wypoczynkowy, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych oraz zaległe składki za cały okres współpracy, co zwykle przewyższa oszczędność uzyskaną z wyboru tej formy.

B2B a stosunek pracy

CechaKontrakt B2BUmowa o pracę
Kierownictwobrak podporządkowaniapraca pod kierownictwem
Miejsce i czasswoboda wykonawcywyznaczone przez pracodawcę
Ryzyko gospodarczepo stronie wykonawcypo stronie pracodawcy
Urlop, chorobowe, nadgodzinybrak uprawnień kodeksowychpełne uprawnienia
Nazwa umowynie przesądza o kwalifikacjiart. 22 § 1¹ k.p.

Jak to wygląda w praktyce

Wykonawca na B2B: stałe godziny 9:00–17:00, wyznaczone stanowisko, bieżące polecenia kierownika, wyłączność na jednego zleceniodawcę.

Cechy faktyczne: podporządkowanie oraz wyznaczone miejsce i czas.

Kwalifikacja: zatrudnienie na podstawie stosunku pracy — niezależnie od nazwy umowy.

Ryzyko: wykroczenie zagrożone karą grzywny.

Przepis jest jednoznaczny: zatrudnienie w warunkach właściwych dla stosunku pracy jest zatrudnieniem pracowniczym bez względu na nazwę umowy. Zgoda wykonawcy tego nie zmienia.

Ryzyko nie ogranicza się do wykroczenia. Przy przekwalifikowaniu aktualizują się roszczenia o urlop, nadgodziny i zaległe składki za cały okres współpracy.

Najczęściej zadawane pytania

Tak, o ile odpowiada rzeczywistemu charakterowi współpracy. Niedopuszczalne jest zastępowanie nim umowy o pracę przy zachowaniu warunków właściwych dla zatrudnienia.

Sposób wykonywania pracy, a nie nazwa umowy. Zatrudnienie pod kierownictwem, w wyznaczonym miejscu i czasie jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy.

Nie. Zakaz zastępowania umowy o pracę umową cywilnoprawną obowiązuje niezależnie od woli stron i ich wzajemnych ustaleń.

Roszczenia o urlop, wynagrodzenie za nadgodziny i zaległe składki za cały okres współpracy oraz odpowiedzialność za wykroczenie zagrożone karą grzywny.

Nie w rozumieniu Kodeksu pracy. Przerwy w świadczeniu usług wynikają wyłącznie z treści zawartej umowy o współpracy.

Sama w sobie nie przesądza sprawy, ale w połączeniu z podporządkowaniem oraz wyznaczonym miejscem i czasem wzmacnia ocenę na rzecz stosunku pracy.

Zapewniając wykonawcy swobodę co do sposobu, miejsca i czasu wykonania, rozliczając rezultat, a nie obecność, i nie włączając go w strukturę podległości służbowej.