Słowniczek HR

Nabycie uprawnień urlopowych

W skrócie

Nabycie uprawnień urlopowych to moment powstania prawa do urlopu wypoczynkowego. W pierwszym roku pracy pracownik zdobywa je stopniowo — po każdym przepracowanym miesiącu w wymiarze jednej dwunastej rocznego wymiaru. W kolejnych latach pełna pula przysługuje z góry, 1 stycznia.

Czym jest nabycie uprawnień urlopowych?

Prawo do urlopu wypoczynkowego nie powstaje jednakowo przez cały okres kariery. Kodeks pracy rozróżnia pierwszy rok pracy w życiu od lat kolejnych, i ta różnica ma praktyczne znaczenie przy planowaniu wypoczynku.

Osoba podejmująca pracę po raz pierwszy nabywa prawo stopniowo — z upływem każdego przepracowanego miesiąca uzyskuje jedną dwunastą wymiaru, jaki przysługiwałby jej po roku pracy. Przy dwudziestu dniach oznacza to około 1,67 dnia miesięcznie, zaokrąglane w górę do pełnego dnia.

Od drugiego roku kalendarzowego zasada się zmienia: pełny wymiar przysługuje z góry, pierwszego stycznia. Pracownik może więc wykorzystać cały urlop już w styczniu, nawet jeśli później zmieni pracodawcę — wtedy rozliczenie następuje proporcjonalnie między pracodawcami.

Warto pamiętać, że pierwszy rok pracy liczy się w skali życia zawodowego, a nie zatrudnienia u danego pracodawcy. Osoba, która pracowała już wcześniej, nawet krótko, nabywa prawo do kolejnych urlopów na zasadach ogólnych, czyli z góry na początku roku kalendarzowego.

Kiedy powstaje prawo do urlopu

SytuacjaMoment nabyciaPodstawa
Pierwsza praca w życiupo każdym miesiącu — 1/12 wymiaruart. 153 § 1 k.p.
Kolejne lata kalendarzowe1 stycznia, pełny wymiarart. 153 § 2 k.p.
Zmiana pracodawcy w trakcie rokuproporcjonalnie u każdegoart. 155¹ § 1 k.p.

Jak to wygląda w praktyce

Absolwentka podejmuje pierwszą pracę 1 marca. Jej roczny wymiar to 20 dni.

Po marcu: 20 ÷ 12 = 1,67 dnia — zaokrąglane w górę do 2 dni.

Do końca roku (10 miesięcy): około 17 dni.

Od 1 stycznia następnego roku: pełne 20 dni z góry.

Różnica między pierwszym a kolejnymi latami bywa źródłem nieporozumień. W pierwszym roku pracownik nie może wykorzystać urlopu „na zapas" — ma prawo tylko do tego, co już wypracował.

Od drugiego roku zasada się odwraca: pełna pula przysługuje 1 stycznia, niezależnie od tego, ile miesięcy pracownik faktycznie przepracuje w danym roku u tego pracodawcy.

Najczęściej zadawane pytania

Stopniowo — z upływem każdego przepracowanego miesiąca pracownik uzyskuje jedną dwunastą rocznego wymiaru. Przy 20 dniach daje to około 1,67 dnia miesięcznie, zaokrąglane w górę.

Od drugiego roku kalendarzowego pracy, z góry 1 stycznia. Pracownik może wykorzystać całą pulę już na początku roku, niezależnie od tego, ile miesięcy przepracuje.

Nie. Zasada dotyczy pierwszej pracy w życiu zawodowym. Osoba, która pracowała już wcześniej, nabywa prawo do urlopu z góry, nawet zmieniając pracodawcę.

Nie. Pracownik ma prawo tylko do urlopu już wypracowanego. Pracodawca może udzielić urlopu zaliczkowo, ale nie ma takiego obowiązku i nie wynika to z przepisów.

Proporcjonalnie do okresu przepracowanego u każdego z nich. Łączny wymiar u wszystkich pracodawców w danym roku nie może przekroczyć 20 albo 26 dni.

W pierwszym roku prawo powstaje dopiero z upływem pełnego miesiąca pracy. Niepełny miesiąc na początku zatrudnienia nie generuje uprawnienia w tym trybie.

Nie. Staje się urlopem zaległym, którego pracodawca musi udzielić do 30 września następnego roku kalendarzowego, tak samo jak w latach kolejnych.