W skrócie

Główne obowiązki pracownika to wykonywanie pracy sumiennie i starannie oraz stosowanie się do poleceń przełożonych dotyczących pracy, o ile nie są sprzeczne z prawem lub umową. Kodeks wymienia dodatkowo sześć obowiązków szczegółowych, w tym przestrzeganie czasu pracy i dbałość o mienie pracodawcy.

Czym są główne obowiązki pracownika?

Kodeks pracy buduje obowiązki pracownika dwustopniowo. Pierwszy poziom to klauzula ogólna: praca ma być wykonywana sumiennie i starannie, a polecenia przełożonych respektowane, o ile dotyczą pracy i nie są sprzeczne z przepisami ani umową.

Drugi poziom to sześć obowiązków wymienionych wprost. Obejmują przestrzeganie czasu pracy, regulaminu i porządku w zakładzie, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przeciwpożarowych, dbałość o dobro zakładu i ochronę jego mienia wraz z zachowaniem tajemnicy, przestrzeganie tajemnicy wynikającej z odrębnych przepisów oraz zasad współżycia społecznego.

Podział ma znaczenie praktyczne. Naruszenie obowiązku podstawowego przy winie umyślnej lub rażącym niedbalstwie, zagrażające interesom pracodawcy, otwiera drogę do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia. Drobniejsze uchybienia mieszczą się w odpowiedzialności porządkowej, czyli upomnieniu, naganie lub karze pieniężnej.

Zakres obowiązków może być doprecyzowany w umowie, zakresie czynności czy regulaminie pracy, ale zawsze w granicach rodzaju umówionej pracy. Polecenie wykraczające poza ten rodzaj wymaga zmiany warunków umowy, a nie samego polecenia służbowego.

Obowiązki pracownika według art. 100 k.p.

ObowiązekZakresPodstawa
Sumienne i staranne wykonywanie pracyobowiązek podstawowyart. 100 § 1 k.p.
Stosowanie się do poleceńo ile zgodne z prawem i umowąart. 100 § 1 k.p.
Przestrzeganie czasu pracyobecność i wymiarart. 100 § 2 pkt 1 k.p.
Przestrzeganie regulaminu i porządkuorganizacja pracyart. 100 § 2 pkt 2 k.p.
Przepisy BHP i przeciwpożarowebezpieczeństwoart. 100 § 2 pkt 3 k.p.
Dbałość o mienie i tajemnicaochrona interesów pracodawcyart. 100 § 2 pkt 4 k.p.
Zasady współżycia społecznegorelacje w zespoleart. 100 § 2 pkt 6 k.p.

Jak to wygląda w praktyce

Przełożony poleca pracownikowi wykonanie zadania spoza zakresu obowiązków, ale mieszczącego się w rodzaju umówionej pracy.

Ocena: polecenie wiążące — dotyczy pracy i nie jest sprzeczne z prawem ani umową.

Gdyby polecenie łamało przepisy BHP: pracownik ma prawo odmówić.

Granicę wyznacza art. 100 § 1: obowiązek posłuszeństwa dotyczy poleceń zgodnych z prawem i umową o pracę. Polecenie sprzeczne z przepisami nie tworzy obowiązku wykonania.

Naruszenie obowiązku podstawowego może skutkować karą porządkową, a przy winie umyślnej lub rażącym niedbalstwie zagrażającym interesom pracodawcy — rozwiązaniem umowy bez wypowiedzenia.

Najczęściej zadawane pytania

Wykonywanie pracy sumiennie i starannie oraz stosowanie się do poleceń przełożonych dotyczących pracy, o ile nie są sprzeczne z przepisami prawa ani umową o pracę.

Tak, jeżeli polecenie jest sprzeczne z przepisami prawa albo z umową o pracę. Obowiązek posłuszeństwa dotyczy wyłącznie poleceń zgodnych z prawem i dotyczących pracy.

Przestrzeganie czasu pracy, regulaminu i porządku, przepisów BHP i przeciwpożarowych, dbałość o mienie i tajemnicę pracodawcy oraz przestrzeganie zasad współżycia społecznego.

Kara porządkowa — upomnienie, nagana lub kara pieniężna. Przy ciężkim naruszeniu obowiązków podstawowych możliwe jest rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Umowa określa rodzaj pracy, a szczegółowy zakres czynności można doprecyzować odrębnym dokumentem. Nie może on jednak wykraczać poza rodzaj umówionej pracy.

Tylko w granicach rodzaju umówionej pracy. Trwałe powierzenie zadań innego rodzaju wymaga zmiany warunków umowy — porozumienia albo wypowiedzenia zmieniającego.

Obowiązkiem lojalności obejmującym ochronę mienia pracodawcy, zachowanie tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić go na szkodę, oraz powstrzymanie się od działań na jego niekorzyść.