W skrócie

Zasiłek chorobowy to świadczenie z ubezpieczenia społecznego wypłacane po wyczerpaniu okresu wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę. Pracodawca płaci za pierwsze 33 dni niezdolności w roku, a dla pracowników po 50. roku życia — za pierwsze 14 dni.

Czym jest zasiłek chorobowy?

System świadczeń chorobowych w Polsce jest dwustopniowy i to rozróżnienie decyduje o tym, kto ponosi koszt. Przez pierwszą część niezdolności do pracy pracownik otrzymuje wynagrodzenie chorobowe finansowane przez pracodawcę. Dopiero po wyczerpaniu tego okresu wypłatę przejmuje ZUS w formie zasiłku chorobowego.

Granica przebiega przy 33 dniach niezdolności w roku kalendarzowym. Dla pracowników, którzy ukończyli 50 lat, skraca się do 14 dni — rozwiązanie wprowadzone po to, by wiek nie zniechęcał pracodawców do zatrudniania starszych osób.

Standardowa wysokość świadczenia to 80% podstawy wymiaru. Stawka rośnie do 100% w kilku sytuacjach: przy niezdolności przypadającej w okresie ciąży, wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy, a także gdy pracownik poddaje się badaniom jako kandydat na dawcę komórek, tkanek lub narządów.

Do limitu wliczają się wszystkie dni niezdolności w danym roku, niezależnie od tego, ile było zwolnień i jak długie przerwy je dzieliły. Licznik zeruje się 1 stycznia. Warto pamiętać, że okresu niezdolności nie ustala się od nowa przy zmianie pracodawcy w trakcie roku — limit dotyczy pracownika, nie umowy.

Kto płaci i ile

Okres niezdolnościŚwiadczeniePłatnik
Pierwsze 33 dni w rokuwynagrodzenie chorobowe 80%pracodawca
Pierwsze 14 dni — pracownik po 50. roku życiawynagrodzenie chorobowe 80%pracodawca
Wypadek w drodze do pracy lub choroba w ciąży100%pracodawca w okresie jak wyżej
Powyżej 33 dni (odpowiednio 14)zasiłek chorobowyZUS

Jak to wygląda w praktyce

Pracownik w wieku 45 lat choruje w roku kalendarzowym trzykrotnie: 12 dni w marcu, 15 dni w lipcu i 20 dni w listopadzie.

Marzec i lipiec: 12 + 15 = 27 dni — całość jako wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy.

Listopad: pierwsze 6 dni dopełnia limit 33 dni (pracodawca), pozostałe 14 dni to zasiłek z ZUS.

Limit 33 dni liczy się narastająco przez cały rok kalendarzowy, a nie osobno dla każdego zwolnienia. Dni sumują się niezależnie od przerw między okresami niezdolności.

Próg wieku działa od roku następującego po ukończeniu 50 lat. Pracownik, który skończył 50 lat w czerwcu, korzysta z krótszego 14-dniowego okresu dopiero od 1 stycznia kolejnego roku.

Policz wynagrodzenie chorobowe i zasiłek

Kalkulator rozdziela 33 dni wynagrodzenia chorobowego od zasiłku z ZUS i stosuje właściwą stawkę: 80%, 100% lub zasiłek wypadkowy.

Kalkulator zasiłku chorobowego

Najczęściej zadawane pytania

Przez pierwsze 33 dni niezdolności w roku kalendarzowym płaci pracodawca w formie wynagrodzenia chorobowego. Po przekroczeniu tego okresu wypłatę przejmuje ZUS jako zasiłek chorobowy.

14 dni zamiast 33. Krótszy okres finansowany przez pracodawcę obowiązuje od roku kalendarzowego następującego po tym, w którym pracownik ukończył 50 lat.

Standardowo 80% podstawy wymiaru. Stawka rośnie do 100% przy niezdolności w okresie ciąży, wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy oraz przy badaniach dla kandydatów na dawców.

Nie. Dni sumują się narastająco przez cały rok kalendarzowy, niezależnie od liczby zwolnień i przerw między nimi. Licznik zeruje się dopiero 1 stycznia.

Nie. Okres 33 dni dotyczy pracownika w danym roku kalendarzowym, a nie konkretnej umowy. Nowy pracodawca uwzględnia dni wykorzystane u poprzedniego na podstawie świadectwa pracy.

Co do zasady przez 182 dni, a przy gruźlicy oraz niezdolności przypadającej w okresie ciąży — przez 270 dni. Po wyczerpaniu okresu zasiłkowego można ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne.

Elektroniczne zwolnienie trafia do pracodawcy automatycznie przez profil na Platformie Usług Elektronicznych ZUS. Pracownik powinien natomiast niezwłocznie zawiadomić o przyczynie i przewidywanym czasie nieobecności.