Lojalka to potoczna nazwa umowy z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe. Zawiera się ją na piśmie, a pracodawca może zobowiązać pracownika do pozostania w zatrudnieniu po ukończeniu szkolenia — nie dłużej niż przez 3 lata.
Lojalka to potoczne określenie umowy zawieranej z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe. Kodeks pracy przewiduje ją jako instrument zabezpieczający nakłady pracodawcy na kosztowne szkolenia i studia.
Umowę zawiera się na piśmie i określa w niej wzajemne prawa oraz obowiązki stron. Nie może ona zawierać postanowień mniej korzystnych dla pracownika niż przepisy działu o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych — ta granica jest istotniejsza niż samo brzmienie umowy.
Pracodawca może zobowiązać pracownika do pozostania w zatrudnieniu po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji, ale wyłącznie przez okres nieprzekraczający trzech lat. Postanowienie wydłużające ten termin nie wywołuje skutku w zakresie przekraczającym ustawowe maksimum.
Umowa nie jest obowiązkowa w każdym przypadku. Gdy pracodawca nie zamierza żądać od pracownika pozostania w zatrudnieniu po szkoleniu, przepis wprost zwalnia z obowiązku jej zawierania — a mimo to bywa ona zawierana rutynowo przy każdym szkoleniu.
Stan prawny na 6 sierpnia 2026
| Element | Zasada | Podstawa |
|---|---|---|
| Forma | pisemna | art. 103⁴ k.p. |
| Maksymalne zobowiązanie | 3 lata po ukończeniu | art. 103⁵ k.p. |
| Kiedy nie trzeba jej zawierać | gdy pracodawca nie żąda pozostania w zatrudnieniu | art. 103⁴ k.p. |
| Postanowienia mniej korzystne | niedopuszczalne | art. 103⁴ k.p. |
| Zakres zwrotu | proporcjonalny do okresu przepracowanego | z treści umowy |
Pracodawca finansuje studia podyplomowe za 18 000 zł, zobowiązanie na 3 lata.
Odejście po 1 roku: zwrot proporcjonalny — ok. 2/3 kosztu.
Odejście po 3 latach: brak obowiązku zwrotu.
Zobowiązanie na 5 lat: niedopuszczalne — maksimum to 3 lata.
Umowa nie może zawierać postanowień mniej korzystnych dla pracownika niż przepisy Kodeksu. Wydłużenie okresu ponad trzy lata albo żądanie pełnego zwrotu niezależnie od przepracowanego czasu wykracza poza tę granicę.
Gdy pracodawca nie zamierza zobowiązywać pracownika do pozostania w zatrudnieniu, zawarcie umowy nie jest w ogóle wymagane.
Nie dłużej niż 3 lata po ukończeniu podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Dłuższy okres wykracza poza granicę wyznaczoną przez Kodeks pracy.
Tak. Kodeks wprost wymaga formy pisemnej dla umowy z pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe.
Gdy pracodawca nie zamierza zobowiązać pracownika do pozostania w zatrudnieniu po ukończeniu szkolenia. Wtedy przepis zwalnia z obowiązku jej zawarcia.
Nie. Nie może zawierać postanowień mniej korzystnych dla pracownika niż przepisy działu o podnoszeniu kwalifikacji zawodowych.
Kwotę proporcjonalną do okresu, którego nie przepracował w ramach zobowiązania. Sposób wyliczenia powinien wynikać wprost z treści umowy.
Zwrot dotyczy kosztów poniesionych na podnoszenie kwalifikacji. Zakres należy jednoznacznie określić w umowie, aby uniknąć sporu o jego granice.
Nie. Pracownik może wypowiedzieć umowę o pracę na zasadach ogólnych, ale wtedy aktualizuje się obowiązek proporcjonalnego zwrotu kosztów szkolenia.
Sandra Nowak
Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak podnieść swoje kwalifikacje zawodowe i zdobyć nowe umiejętności? Otóż, istnieje narzędzie, które może Ci w tym pomóc - urlop szkoleniowy.
Czytaj dalej →