Słowniczek HR

Jednostka organizacyjna

W skrócie

Jednostka organizacyjna to wyodrębniona część struktury pracodawcy — oddział, zakład, departament lub dział. W prawie pracy ma znaczenie przy ustalaniu, kto jest pracodawcą, przy przejściu zakładu pracy oraz przy określaniu miejsca wykonywania pracy.

Czym jest jednostka organizacyjna?

Pojęcie jednostki organizacyjnej pojawia się w prawie pracy w kilku kontekstach, z których najważniejszy dotyczy statusu pracodawcy. Kodeks przyjmuje model zakładowy: pracodawcą może być jednostka organizacyjna nawet bez osobowości prawnej, o ile zatrudnia pracowników.

W praktyce oznacza to, że pracodawcą bywa oddział czy zakład, a nie sama spółka. Rozstrzyga to, kto jest stroną umowy, kto wydaje świadectwo pracy i przeciwko komu kieruje się pozew. Czynności w sprawach z zakresu prawa pracy dokonuje organ zarządzający albo osoba wyznaczona.

Drugi istotny kontekst to przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę. Następuje ono z mocy prawa: nabywca wstępuje w dotychczasowe stosunki pracy, pracownicy zachowują warunki zatrudnienia, a staż przechodzi na następcę bez potrzeby zawierania nowych umów.

Przy progach zatrudnienia warunkujących obowiązki — regulamin pracy, zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, procedura zwolnień grupowych — liczy się zwykle cały pracodawca. Wyodrębnienie jednostki nie dzieli tych progów, chyba że konkretny przepis stanowi inaczej.

Znaczenie jednostki organizacyjnej

KontekstSkutekPodstawa
Status pracodawcyjednostka może być pracodawcą bez osobowości prawnejart. 3 k.p.
Reprezentacjaczynności wykonuje organ lub osoba wyznaczonaart. 3¹ § 1 k.p.
Przejście zakładunowy pracodawca wstępuje w stosunki pracyart. 23¹ § 1 k.p.
Miejsce pracymoże być wskazane w umowieart. 29 § 1 pkt 2 k.p.
Progi zatrudnienialiczy się zwykle cały pracodawcaregulamin, ZFŚS, zwolnienia grupowe

Jak to wygląda w praktyce

Spółka ma trzy oddziały. Jeden z nich zostaje sprzedany innej firmie wraz z pracownikami.

Skutek: nabywca staje się z mocy prawa stroną dotychczasowych stosunków pracy — art. 23¹ § 1 k.p.

Bez potrzeby: rozwiązywania i zawierania nowych umów.

Przejście zakładu pracy lub jego części działa automatycznie. Pracownicy zachowują dotychczasowe warunki, a staż u poprzedniego pracodawcy przechodzi na następcę.

Przy progach zatrudnienia — regulaminu pracy, ZFŚS czy zwolnień grupowych — liczy się zwykle cały pracodawca, a nie pojedyncza jednostka organizacyjna. Wyjątki wynikają z konkretnych przepisów.

Najczęściej zadawane pytania

Tak, nawet bez osobowości prawnej, o ile zatrudnia pracowników. Kodeks pracy przyjmuje model zakładowy, w którym pracodawcą bywa oddział, a nie sama spółka.

Organ zarządzający albo inna wyznaczona osoba. Wyznaczenie powinno być udokumentowane, bo przesądza o skuteczności oświadczeń wobec pracowników.

Nabywca staje się z mocy prawa stroną dotychczasowych stosunków pracy. Pracownicy zachowują warunki zatrudnienia, a staż przechodzi na nowego pracodawcę.

Nie. Skutek następuje automatycznie, bez rozwiązywania i zawierania umów. Pracodawcy mają natomiast obowiązek poinformowania pracowników o planowanym przejściu.

Zwykle dla całego pracodawcy. Dotyczy to obowiązku wprowadzenia regulaminu pracy, tworzenia ZFŚS oraz stosowania procedury zwolnień grupowych.

Tak. Umowa określa miejsce lub miejsca wykonywania pracy, którym może być konkretny oddział, zakład albo obszar obejmujący kilka lokalizacji.

Zmiana miejsca pracy wskazanego w umowie wymaga porozumienia stron albo wypowiedzenia zmieniającego. Wyjątkiem jest czasowe powierzenie innej pracy do 3 miesięcy w roku.