W skrócie

Fluktuacja kadr to wskaźnik opisujący ruch pracowników w organizacji — odejścia i przyjęcia w danym okresie. Liczy się ją jako stosunek liczby odejść do średniego stanu zatrudnienia, a jej wartość diagnostyczna zależy od podziału na odejścia dobrowolne i inicjowane przez pracodawcę.

Czym jest fluktuacja kadr?

Fluktuacja kadr mierzy ruch pracowników w organizacji: odejścia i przyjęcia w danym okresie odniesione do średniego stanu zatrudnienia. Wskaźnik jest prosty do policzenia, ale jego wartość diagnostyczna zależy od sposobu podziału danych.

Wskaźnik ogólny sam w sobie prowadzi do błędnych wniosków. Reorganizacja z redukcją etatów podnosi go tak samo jak fala rezygnacji spowodowanych warunkami pracy, mimo że wnioski dla organizacji są przeciwne. Dlatego podstawowym podziałem jest rozdzielenie odejść dobrowolnych od inicjowanych przez pracodawcę.

Drugim istotnym przekrojem jest staż pracy. Wysoki udział odejść w pierwszym roku wskazuje na rozbieżność między obietnicą rekrutacyjną a rzeczywistością albo na wadliwe wdrożenie, a nie na ogólny problem z zatrzymaniem pracowników.

Trzeci przekrój to jednostka organizacyjna. Fluktuacja skoncentrowana w jednym zespole przy stabilnej sytuacji w pozostałych wskazuje zwykle na relację z przełożonym, co potwierdza zestawienie z danymi o absencji i wynikami badania klimatu.

Jak liczyć fluktuację

WskaźnikWzórUwaga
Fluktuacja ogólnaodejścia / średni stan × 100%podstawowy odczyt
Fluktuacja dobrowolnaodejścia z inicjatywy pracownika / średni stannajbardziej diagnostyczna
Fluktuacja w pierwszym rokuodejścia stażu < 12 mies. / przyjęciajakość rekrutacji i wdrożenia
Wskaźnik przyjęćprzyjęcia / średni standynamika wzrostu

Jak to wygląda w praktyce

Firma zatrudnia średnio 120 osób. W roku odeszło 26 pracowników.

Fluktuacja ogólna: 26 / 120 = 21,7%.

Podział: 18 odejść z inicjatywy pracownika, 8 z inicjatywy pracodawcy.

Fluktuacja dobrowolna: 18 / 120 = 15%.

Sam wskaźnik ogólny niewiele mówi. Reorganizacja z redukcją etatów podnosi go tak samo jak masowe odejścia z powodu warunków pracy, choć wnioski są przeciwne.

Drugi istotny podział to staż. Wysoka fluktuacja w pierwszym roku wskazuje na rozbieżność między obietnicą rekrutacyjną a rzeczywistością, a nie na problem z retencją w ogóle.

Najczęściej zadawane pytania

Jako stosunek liczby odejść w danym okresie do średniego stanu zatrudnienia, wyrażony w procentach. Analogicznie liczy się wskaźnik przyjęć.

Bo reorganizacja z redukcją etatów podnosi go tak samo jak fala rezygnacji z powodu warunków pracy, choć wnioski dla organizacji są przeciwne.

Dobrowolne, czyli z inicjatywy pracownika. To one wskazują na problemy z warunkami pracy, wynagrodzeniem albo zarządzaniem.

Zwykle o rozbieżności między obietnicą rekrutacyjną a rzeczywistością albo o wadliwym wdrożeniu, a nie o ogólnym problemie z zatrzymaniem pracowników.

Zależy od branży i rodzaju pracy. Sensowniejszym punktem odniesienia jest własna dynamika w czasie oraz różnice między działami niż wartość bezwzględna.

Z dokumentacji pracowniczej: dat nawiązania i rozwiązania stosunku pracy oraz trybu rozwiązania. Wszystkie te dane pracodawca prowadzi obowiązkowo.

Bezpośrednio. Każde odejście generuje koszt rekrutacji, wdrożenia następcy i utraconej produktywności w okresie dochodzenia do samodzielności.