Zadaniowy system czasu pracy polega na rozliczaniu pracownika z wykonania zadań, a nie z godzin obecności. Czas niezbędny do ich wykonania ustala pracodawca po porozumieniu z pracownikiem, z uwzględnieniem norm z art. 129.
Zadaniowy system czasu pracy polega na rozliczaniu pracownika z wykonania powierzonych zadań, a nie z godzin obecności. Można go stosować w przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy, jej organizacją albo miejscem wykonywania.
Kluczowym elementem konstrukcji jest sposób ustalania zadań. Pracodawca ustala czas niezbędny do ich wykonania po porozumieniu z pracownikiem, uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm ośmiu godzin na dobę i przeciętnie czterdziestu godzin tygodniowo.
Z tego wynika najczęstsze nieporozumienie. System nie zwalnia z norm czasu pracy — zwalnia jedynie z obowiązku ewidencjonowania godzin. Jeżeli zakres zadań realnie wymaga pracy ponad normę, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych.
Bez zmian obowiązują również normy odpoczynku dobowego i tygodniowego. Ich zachowanie bywa trudniejsze do zweryfikowania właśnie dlatego, że nie prowadzi się ewidencji godzin — co czyni rzetelne ustalenie wymiaru zadań tym istotniejszym.
Stan prawny na 7 sierpnia 2026
| Zagadnienie | Zasada | Podstawa |
|---|---|---|
| Kiedy dopuszczalny | rodzaj pracy, organizacja albo miejsce wykonywania | art. 140 k.p. |
| Wymiar zadań | po porozumieniu z pracownikiem | art. 140 k.p. |
| Punkt odniesienia | normy z art. 129 | art. 140 k.p. |
| Ewidencja godzin | nie prowadzi się | art. 149 § 2 k.p. |
| Odpoczynek | obowiązuje bez zmian | art. 132–133 k.p. |
| Nadgodziny | gdy zadania przekraczają normę | art. 151 k.p. |
Pracownik w systemie zadaniowym otrzymuje zakres zadań wymagający realnie 50 godzin tygodniowo.
Punkt odniesienia: przeciętnie 40 godzin tygodniowo.
Skutek: zadania przekraczają normę → powstaje prawo do wynagrodzenia za nadgodziny.
To najczęstsze nieporozumienie dotyczące tego systemu. Zadaniowy czas pracy nie zwalnia z norm — zwalnia jedynie z ewidencjonowania godzin.
Wymiar zadań ustala się po porozumieniu z pracownikiem, a nie jednostronnie. Ten wymóg bywa pomijany, choć to on chroni przed nadmiernym obciążeniem.
W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy, jej organizacją albo miejscem wykonywania — na przykład przy pracy samodzielnej lub w terenie.
Pracodawca, ale po porozumieniu z pracownikiem, uwzględniając wymiar czasu pracy wynikający z norm określonych w art. 129 Kodeksu pracy.
Tak. Jeżeli zakres zadań realnie wymaga pracy ponad normę, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych.
Nie. W stosunku do pracowników objętych systemem zadaniowym nie ewidencjonuje się godzin pracy, choć sama ewidencja czasu pracy pozostaje prowadzona.
Tak, bez zmian — 11 godzin dobowo i 35 godzin tygodniowo. Ich weryfikacja jest jednak trudniejsza wobec braku ewidencji godzin.
Nie. Zwalnia wyłącznie z ewidencjonowania godzin. Normy 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 tygodniowo pozostają punktem odniesienia.
W układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy albo obwieszczeniu, razem z pozostałymi systemami i okresami rozliczeniowymi.
Szymon Mojsak
Kiedy można wprowadzić zadaniowy czas pracy, czy potrzebna jest zgoda pracownika i co trzeba ewidencjonować. Przepisy art. 140 KP w praktyce.
Czytaj dalej →
Katarzyna Grzązek
W jednej szkole spotykają się trzy reżimy czasu pracy: Karta Nauczyciela dla pedagogów, Kodeks pracy i ustawa o pracownikach samorządowych dla sekretariatu, woźnych i kuchni, a w zespole z żłobkiem – jeszcze ustawa o opiece nad dziećmi do lat 3. Sprawdź, kogo ewidencjonować, czego nie wolno wymagać od nauczycieli i jak uporządkować obecności w placówce z kilkoma budynkami.
Czytaj dalej →