Słowniczek HR

Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK)

Wszystkie pojęcia
W skrócie

PPK to system długoterminowego oszczędzania współfinansowany przez pracownika i pracodawcę. Wpłata podstawowa wynosi 2% wynagrodzenia po stronie pracownika i 1,5% po stronie pracodawcy, a zapis do programu następuje automatycznie.

Czym są Pracownicze Plany Kapitałowe (PPK)?

Pracownicze Plany Kapitałowe to system długoterminowego oszczędzania na cele emerytalne, współfinansowany przez pracownika, pracodawcę i budżet państwa. Należy do trzeciego filaru systemu emerytalnego.

Wpłata podstawowa pracownika wynosi dwa procent wynagrodzenia, a pracodawcy — półtora procenta wynagrodzenia uczestnika. Obie strony mogą zadeklarować wpłaty dodatkowe: pracownik do dwóch procent, pracodawca do dwóch i pół procenta.

Przewidziano też mechanizm dla osób o niższych zarobkach. Uczestnik, którego wynagrodzenie z wszystkich źródeł nie przekracza 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia — w 2026 roku 5 767,20 zł — może obniżyć swoją wpłatę podstawową nawet do pół procenta, zachowując pełną wpłatę pracodawcy.

Z perspektywy kadrowej istotny jest automatyzm zapisu. Pracodawca zapisuje do programu uprawnionych pracowników bez ich wniosku, a rezygnacja wymaga odrębnej deklaracji, którą trzeba ponawiać wobec cyklicznego ponownego zapisu.

Podstawa prawna

  • wpłata podstawowa Wpłaty do PPK Wpłata podstawowa pracownika wynosi 2% wynagrodzenia, a pracodawcy 1,5% wynagrodzenia uczestnika PPK. Zobacz pełny przepis
  • limit 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia Obniżenie wpłaty podstawowej Uczestnik, którego wynagrodzenie z różnych źródeł nie przekracza 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia, może obniżyć swoją wpłatę podstawową nawet do 0,5%; w 2026 roku limit ten wynosi 5 767,20 zł. Zobacz pełny przepis
  • art. 94 pkt 5 Kodeks pracy Terminowe i prawidłowe wypłacanie wynagrodzenia obejmuje naliczenie i przekazanie wpłat do PPK. Zobacz w ISAP
  • art. 18³c § 2 Kodeks pracy Wpłata finansowana przez pracodawcę stanowi element kosztu zatrudnienia i wchodzi do porównania świadczeń związanych z pracą. Zobacz w ISAP

Stan prawny na 7 sierpnia 2026

Wpłaty do PPK

Rodzaj wpłatyPracownikPracodawca
Podstawowa2% wynagrodzenia1,5% wynagrodzenia
Dodatkowado 2%do 2,5%
Obniżenie podstawowejdo 0,5% przy niskich zarobkach—
Limit uprawniający do obniżenia5 767,20 zł w 2026 r.—
Zapis do programuautomatyczny (18–55 lat)obowiązek pracodawcy
Rezygnacjaodrębna deklaracjaponowny zapis cykliczny

Jak to wygląda w praktyce

Pracownik z wynagrodzeniem 6 000 zł brutto uczestniczy w PPK na zasadach podstawowych.

Wpłata pracownika: 2% × 6 000 zł = 120 zł.

Wpłata pracodawcy: 1,5% × 6 000 zł = 90 zł.

Łącznie na rachunek: 210 zł miesięcznie.

Wpłata pracodawcy stanowi dodatkowy koszt zatrudnienia ponad wynagrodzenie brutto, obok składek na ubezpieczenia społeczne i wpłat na fundusze.

Pracownik zarabiający nie więcej niż 5 767,20 zł miesięcznie ze wszystkich źródeł może obniżyć swoją wpłatę podstawową nawet do 0,5%, przy zachowaniu pełnej wpłaty pracodawcy.

Najczęściej zadawane pytania

2% wynagrodzenia po stronie pracownika i 1,5% wynagrodzenia po stronie pracodawcy.

Tak. Pracownik może zadeklarować wpłatę dodatkową do 2%, a pracodawca do 2,5% wynagrodzenia uczestnika.

Gdy wynagrodzenie uczestnika ze wszystkich źródeł nie przekracza 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia — w 2026 roku 5 767,20 zł. Wpłatę można obniżyć do 0,5%.

Nie. Pracodawca finansuje wpłatę podstawową w pełnej wysokości niezależnie od obniżenia po stronie pracownika.

Tak, dla pracowników w wieku od 18 do 55 lat podlegających obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Rezygnacja wymaga odrębnej deklaracji.

Nie. Pracodawca dokonuje cyklicznego ponownego zapisu osób, które zrezygnowały, więc deklarację trzeba ponawiać.

Tak. Stanowi dodatkowe obciążenie ponad wynagrodzenie brutto, obok składek na ubezpieczenia społeczne i wpłat na fundusze.

Przejdź do pełnej listy pojęć