Brutto-brutto (całkowity koszt pracodawcy)

W skrócie

Brutto-brutto to pełny koszt zatrudnienia ponoszony przez pracodawcę: wynagrodzenie brutto powiększone o składki finansowane przez niego oraz wpłaty na fundusze. Przewyższa kwotę brutto o mniej więcej jedną piątą.

Czym jest brutto-brutto (całkowity koszt pracodawcy)?

Brutto-brutto to potoczne określenie całkowitego kosztu zatrudnienia pracownika po stronie pracodawcy. Obejmuje wynagrodzenie brutto oraz wszystkie obciążenia doliczane do niego, których pracownik nie widzi na pasku płacowym.

Na narzut składają się przede wszystkim składki finansowane przez pracodawcę: część emerytalnej i rentowej oraz całość wypadkowej. Do tego dochodzą wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy w łącznej wysokości 2,45 procenta oraz na FGŚP w wysokości 0,10 procenta podstawy.

Łącznie narzut wynosi zwykle około jednej piątej kwoty brutto, przy czym dokładna wartość różni się między firmami, ponieważ stopa składki wypadkowej zależy od rodzaju prowadzonej działalności.

Znaczenie praktyczne pojęcia jest przede wszystkim budżetowe. Każda rozmowa o podwyżce dotyczy kwoty wyższej niż widoczna na liście płac, a alokacja kosztów pracy na projekty czy działy bez uwzględnienia narzutu zaniża wynik o tę samą proporcję.

Podstawa prawna

  • art. 94 pkt 5 Kodeks pracy Pracodawca terminowo i prawidłowo wypłaca wynagrodzenie, a odrębnie finansuje należne składki i wpłaty na fundusze. Zobacz w ISAP
  • emerytalna, rentowa, wypadkowa Składki finansowane przez pracodawcę Pracodawca finansuje część składki emerytalnej i rentowej oraz całość składki wypadkowej, a także wpłaty na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i FGŚP. Zobacz pełny przepis
  • 1% + 1,45% + 0,10% Stopy FP, FS i FGŚP Składka na Fundusz Pracy wynosi 1%, na Fundusz Solidarnościowy 1,45%, a na FGŚP 0,10% podstawy wymiaru. Zobacz pełny przepis
  • art. 18³c § 2 Kodeks pracy Przy porównywaniu wynagrodzeń uwzględnia się wszystkie składniki, także świadczenia niepieniężne wchodzące do kosztu zatrudnienia. Zobacz w ISAP

Stan prawny na 7 sierpnia 2026

Składniki kosztu brutto-brutto

SkładnikKto finansujeUwaga
Wynagrodzenie brutto—podstawa wyliczenia
Składka emerytalna (część pracodawcy)pracodawcaod podstawy do limitu rocznego
Składka rentowa (część pracodawcy)pracodawca—
Składka wypadkowapracodawca w całościstopa zależna od branży
FP + FSpracodawca2,45%
FGŚPpracodawca0,10%
PPK — wpłata pracodawcypracodawcao ile pracownik nie zrezygnował

Jak to wygląda w praktyce

Wynagrodzenie brutto pracownika: 6 000 zł.

Składki pracodawcy (ok. 20,48%): ok. 1 229 zł.

Koszt brutto-brutto: ok. 7 229 zł miesięcznie.

W skali roku: ok. 86 750 zł.

Ta różnica decyduje o wiarygodności działu kadr w rozmowie budżetowej. Podwyżka o 500 zł brutto oznacza w rzeczywistości około 602 zł kosztu miesięcznie.

Stopa składki wypadkowej zależy od rodzaju działalności, więc dokładny narzut różni się między firmami — podana wartość jest przybliżeniem typowym.

Najczęściej zadawane pytania

Wynagrodzenie brutto oraz składki finansowane przez pracodawcę i wpłaty na fundusze: Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i FGŚP.

Zwykle o mniej więcej jedną piątą. Dokładna wartość zależy od stopy składki wypadkowej właściwej dla rodzaju działalności.

Składkę wypadkową w całości oraz wpłaty na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i FGŚP. Składki emerytalną i rentową finansują obie strony.

Fundusz Pracy 1%, Fundusz Solidarnościowy 1,45% (łącznie 2,45%) oraz FGŚP 0,10% podstawy wymiaru.

Bo każda rozmowa o podwyżce dotyczy kwoty wyższej niż widoczna na liście płac. Podwyżka o 500 zł brutto to około 602 zł rzeczywistego kosztu.

Tak, w części finansowanej przez pracodawcę, o ile pracownik nie zrezygnował z dokonywania wpłat do programu.

Nie. Stopa składki wypadkowej zależy od rodzaju działalności i poziomu zagrożeń, więc całkowity narzut różni się między pracodawcami.

Powiązane pojęcia

Przejdź do pełnej listy pojęć